Om te zorgen dat een ICT-product of -dienst aansluit bij de behoefte, wordt gemeenten aanbevolen om gebruik te maken van de Gemeentelijke Inkoopvoorwaarden bij IT, ook wel bekend als GIBIT. Deze uniforme inkoopvoorwaarden helpen gemeenten bij het professionaliseren van de inkoop van ICT-diensten en –producten. Maar worden hiermee ook alle informatiebeveiligingsvraagstukken gedekt?
Onlangs heb ik een cursus over ‘The Governance of Information Security – door Kevin Henry’ gevolgd met daarin een interessant onderdeel dat ik graag met jullie wil delen middels deze blog, namelijk het meten van en rapporteren over informatiebeveiliging. Want waarom is het belangrijk om dit te doen en hoe kun je dit dan het beste doen?
In mijn vorige blog heb ik de eisen die de Baseline Informatiebeveiliging Overheid (BIO) stelt als het gaat om toegangsbeveiliging (hoofdstuk 9) toegelicht. Eén van de punten die ik daar heb benoemd is het goed inrichten van autorisaties. Een handig hulpmiddel hierbij is een autorisatiematrix. Maar hoe stel je zo’n autorisatiematrix op? IB&P heeft een tien stappenplan gemaakt om je hierbij te helpen. In deze blog zal ik ingaan op hoe je zo’n autorisatiematrix opstelt én borgt binnen je organisatie.
Als gemeente wil je voorkomen dat onbevoegden toegang hebben tot informatie, zowel digitaal als fysiek. In mijn vorige blog heb ik de eisen die de BIO stelt rondom personele beveiliging (hoofdstuk 7) toegelicht. In deze blog wil ik graag de focus leggen op de eisen die de BIO stelt als het gaat om toegangsbeveiliging (hoofdstuk 9). Want hoe kun je logische en fysieke toegangsbeveiliging inzetten binnen je organisatie? En wat is eigenlijk het verschil tussen deze twee? In deze blog ga ik hier verder op in en geef ik je concrete handvatten voor het inrichten van toegangsbeveiliging.
Als gemeente is het van belang dat je een sterke informatieveilige en privacybewuste omgeving hebt. Zowel op het vlak van techniek als op het vlak van de mens. Een informatiebeveiligingsbeleid is alleen doeltreffend wanneer collega’s ook slim en doordacht omgaan met informatiebeveiligingsaspecten en überhaupt weten wat er van hen verwacht wordt. Niet voor niets worden er in de Baseline Informatiebeveiliging Overheid (BIO) eisen benoemd als het gaat om personele beveiliging (hoofdstuk 7). In deze blog lees je hoe je kunt zorgen voor een veilige instroom, doorstroom en uitstroom van medewerkers.
Sinds 1 januari 2020 is de Baseline Informatiebeveiliging Overheid (BIO) van kracht. Hiermee is één gezamenlijk normenkader voor informatiebeveiliging ontstaan voor alle overheidslagen. De allereerste maatregel uit de BIO, en ook gelijk de belangrijkste, is het hebben van een informatiebeveiligingsbeleid. Maar hoe schrijf je een goed beleid dat niet in de kast belandt, maar waar je vervolgens ook echt iets mee kunt?
Het kan gebeuren dat je als gemeente urenlang (of in het ergste geval dagen) niet kunt werken omdat werkplekken geïnfecteerd zijn met ransomware. In deze blog geef ik tips voor preventieve maatregelen die je kan treffen om besmetting te voorkomen. Ben je toch geraakt door ransomware? Dan vind je in deze blog ook een handig stappenplan om de schade zoveel mogelijk te beperken en voor het herstel.
Op basis van de BIO dien je als gemeente een Information Security Management System, ofwel ISMS, te implementeren, bij te houden en continu de verbeteren. Een ISMS borgt risicomanagement op basis van de plan-do-check-act-cyclus en helpt zo het onderwerp informatiebeveiliging op de agenda van bestuur en management te krijgen/houden. In deze blog ga ik niet in op het proces zelf, maar wil ik graag de focus leggen op het selecteren van een ISMS-tool (software) om dit proces te ondersteunen.
In 2019 is er een stijging te zien in het aantal datalekmeldingen binnen Europa. Dit en meer blijkt uit onderzoek van DLA Piper onder de Europese privacy toezichthouders. Zo waren er in 2018, sinds de intrede van de AVG op 25 mei,in Europa 247 meldingen per dag. In 2020 waren dit 278 meldingen per dag. Kortom, een stijging van 12,6%. Maar betekent meer meldingen dan ook meer datalekken? En is dat dan goed of slecht nieuws?
‘Een overeengekomen niveau van informatiebeveiliging en dienstverlening handhaven’. En dan ook ‘in overeenstemming met de leveranciersovereenkomsten’. Een hele mond vol. Maar van levensbelang om goed werk te verrichten. In hoofdstuk 15 van de BIO wordt hieraan dan ook niet voor niets aandacht besteed. Maar wat houdt het precies in?
Risicomanagement. We lezen en horen er veel over. Afgelopen juni deelde Renco op onze website het bericht dat de Nederlandse vertaling van NEN-ISO 31000 ‘Risicomanagement – Richtlijnen’ was gepubliceerd, waarin de meest relevante facetten van risicomanagement beknopt worden beschreven. Toch zien veel mensen risicomanagement niet direct als relevant, wel vinden ze het vaak spannend en complex. Echter hoeft dit niet het geval te zijn, in deze blog vertel ik je graag waarom.
Als je iets niet wilt op het vlak van informatiebeveiliging, dan is het wel gehackt worden. Of misschien toch wel… Elke organisatie is te hacken, dus dan kun je dat maar het beste zelf laten doen, toch? Met een zogenaamde penetratietest, ofwel pentest, laat je experts in opdracht van de gemeente digitaal bij je inbreken om zo kwetsbaarheden op te sporen, zodat je die kunt oplossen. Maar hoe gaat zo’n pentest nu eigenlijk in zijn werk? En hoe ver mogen hackers gaan?