Op 24 mei 2018 schreef Michel Cents van Privacy Company deze (nog steeds relevante) blog over het belang van privacy. In de blog haalt hij 5 punten aan die het belang aangeven. O.a. aandacht voor sociale relaties, beperkte toegang en persoonlijkheid. Ook goed om even terug te blikken op de gekte van de AVG en de ontwikkelingen sindsdien.

Omdat het bijna 25 mei is, maken we voor de verandering een uitstapje naar een longread over waarom privacy nou écht belangrijk is. Sinds het nieuws dat Facebook & Cambridge Analytica persoonlijk identificeerbare informatie hadden verzameld van zo’n 87 miljoen Facebook-gebruikers (of meer) is de discussie rondom privacy weer stevig opgebloeid. En met 25 mei voor de deur, des te meer.

De gegevens van Facebookgebruikers zouden zijn gebruikt om de mening van kiezers te beïnvloeden. En het zouden politici zijn die de bedrijven hadden ingehuurd. Te midden van de publieke verontwaardiging en gevallen aandelenkoersen, had Facebook besloten zich toch maar te verontschuldigden.

Voor een heel aantal burgers zijn de inbreuken op onze privacy inmiddels business as usual. Maar vanwaar de opwinding? Uiteindelijk hebben we toch niets te verbergen? We kiezen er toch ook zelf voor om onze persoonsgegevens met deze bedrijven te delen?

Waarom Privacy niet belangrijk zou zijn.

Er gaat een heel aantal argumenten rond waarom privacy niet als waardevol beschouwd zou kunnen worden. Zo zou een beschermd privébelang even goed uitgelegd en beschermd kunnen worden door andere belangen of rechten, met name het recht op eigendom en lichamelijke integriteit. Privacybelangen zouden niet onderscheidend zijn, omdat de persoonlijke belangen die ze beschermen economisch niet efficiënt zijn. En privacybelangen zouden niet gebaseerd zijn op een ‘adequate juridische doctrine’.

Het meest gebruikte argument is dat privacy schadelijk is voor vrouwen en anderen, omdat het wordt gebruikt als een schild om ze te domineren en te beheersen, ze het zwijgen op te leggen en misbruik te verbergen. Hieruit komt het welbekende argument ‘ik heb niets te verbergen’ naar voren. De vraag is echter of ‘ik heb niets te verbergen’ wel een echte privacykwestie is? Wordt hier bijvoorbeeld niet alleen maar een vraag over een bepaalde soort vrijheid gesteld? Privacy gaat namelijk over hele andere dingen.

Deze versturen we 3-4x per jaar.