We moeten investeren in de basis. Zonder goed datamanagement blijven digitale autonomie, weerbaarheid en innovatie kwetsbaar. Digitale autonomie, weerbaarheid, privacy, AI en betere dienstverlening staan allemaal hoog op de agenda. Dat is geen toeval. In het nieuwe regeerakkoord wordt digitalisering meer dan ooit als strategisch thema gepositioneerd, met aandacht voor soevereiniteit, veiligheid en het verantwoord inzetten van nieuwe technologie. Wie deze onderwerpen echter afpelt, komt onvermijdelijk uit bij dezelfde basis: goed datamanagement. Zonder grip op data blijven ambities kwetsbaar en moeilijk uitvoerbaar.

Kun je digitaal autonoom zijn als je eigenlijk niet weet welke data je hebt? Wat de kwaliteit ervan is? Waar die data opgeslagen is, hoe ze door de organisatie stroomt en wie er eigenaar van is? En vooral: welke data kritisch zijn voor het primaire proces en welke niet? Dit zijn geen technische details, maar bestuurlijke vragen. Een organisatie die hier geen antwoord op heeft, weet ook niet waar haar afhankelijkheden zitten of waar haar digitale kroonjuwelen zich bevinden.

Dat is precies waar het schuurt met digitale autonomie en weerbaarheid. Het recente signaal van de Autoriteit Persoonsgegevens over vitale processen laat zien hoe kwetsbaar organisaties worden als data en processen onvoldoende inzichtelijk zijn. Wie niet weet welke data essentieel zijn voor continuïteit, kan die ook niet adequaat beschermen tegen uitval, misbruik of ongewenste afhankelijkheden van derden.

Hetzelfde geldt voor privacy en wet- en regelgeving. Voldoen aan de AVG, de Archiefwet of aankomende Europese regelgeving begint niet bij controle achteraf, maar bij structureel inzicht vooraf. Zonder overzicht in datastromen en datagebruik blijft compliance fragmentarisch en reactief.

Ook bij initiatieven rond AI en datagedreven dienstverlening zien we dit patroon terug. De belofte is groot, maar AI is zo goed als de data waarop zij is gebaseerd.

Deze versturen we 3-4x per jaar.