Een vermeende vernieuwing die we met de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) kregen zijn de principes van “gegevensbescherming door ontwerp en standaardinstellingen”, in de praktijk vooral privacy-by-design en privacy-by-default genoemd.

De gezamenlijke Europese privacytoezichthouders zijn doende hun kijk op de uitwerking van deze principes te formuleren en hebben een consultatieversie van hun richtlijnen over dit onderwerp gepubliceerd. Een teleurgestelde eerste blik op deze richtlijnen.

Ooit, in 1989, kregen wij een Wet persoonsregistraties. Die bevatte in artikel 8 al een verplichting om bij de verwerking van persoonsgegevens: “De houder draagt zorg voor de nodige voorzieningen van technische en organisatorische aard ter beveiliging van een persoonsregistratie tegen verlies of aantasting van de gegevens en tegen onbevoegde kennisneming, wijziging of verstrekking daarvan. Gelijke plicht rust op de bewerker voor het geheel of het gedeelte van de apparatuur die hij onder zich heeft.”

De terminologie is in de tussentijd wat veranderd, maar de strekking in de AVG is opvallend gelijk gebleven. Het zou daarom in de lijn der verwachtingen liggen dat we inmiddels een helder beeld zouden hebben wat die ‘nodige voorzieningen’ (intussen ‘passende maatregelen’) nu zouden moeten behelzen. Mijn verwachtingen toen de European Data Protection Board, het samenwerkingsorgaan van Europese privacytoezichthouders, met richtlijnen voor privacy-by-design en privacy-by-default kwam, waren dan ook hooggespannen.

Deze versturen we 3-4x per jaar.