De Eerste Kamer debatteerde dinsdag 21 januari met minister Van Weel van Justitie en Veiligheid, J&V, over een wetsvoorstel om de gegevensverwerking te regelen bij de aanpak van radicalisering en terroristische activiteiten. Met het wetsvoorstel krijgt het college van burgemeester en wethouders de wettelijke taak om zogeheten casus overleggen te organiseren waarin de aanpak van radicaliserende of geradicaliseerde personen wordt besproken. 

Op deze manier wordt de gegevensuitwisseling geregeld tussen organisaties die betrokken worden bij een casus d. De bestaande praktijk van de persoonsgerichte aanpak radicalisering wordt volgens het kabinet op deze manier gecodificeerd, als wettekst opgeschreven red., toekomstbestendig gemaakt en aangesloten op AVG regelgeving. De Kamer stemt dinsdag 28 januari over het wetsvoorstel en de ingediende moties.

Impressie van het debat

De vragen van de Kamer richtten zich vooral op het vinden van de balans tussen het beschermen van de veiligheid van de samenleving en het beschermen van de privacy van het individu. Ook waren er veel vragen over in welke mate de wet onderscheid maakt tussen activisme en extremisme. Sommige Kamerleden vonden dat in het voorstel niet duidelijk genoeg is gedefinieerd op wie de persoonsgerichte aanpak is gericht.

Een besluit tot opname in de persoonsgerichte aanpak kan volgens senator Veldhoen, GroenLinks PvdA, grote gevolgen hebben. Er kunnen ingrijpende interventies plaatsvinden. De AVG biedt geen passende waarborgen om die interventies te toetsen. Gerechtelijke uitspraken over de opname in de persoonsgerichte aanpak zou de wet ten goede komen. Veldhoen vroeg of de minister een rechterlijke clausule op wil nemen zodat mensen over hun rechten worden geinformeerd.

Binnen het wetsvoorstel is terroristische activiteit niet gedefinieerd, zei senator Van Bijsterveld, JA21. Voor de rechtszekerheid is het belangrijk om een eenduidige en objectieve definitie te hebben. Interpretatievrijheid kan leiden tot regionale verschillen en rechtsongelijkheid. Ze vroeg of de minister kon toezeggen kritisch te kijken naar de interpretatievrijheid. Hoe wordt omgegaan met grensgevallen: bijvoorbeeld bewust burgerlijke ongehoorzaamheid zonder dat er daadwerkelijk sprake is van radicalisering.

Wat wordt verstaan onder ideologisch motief, vroeg senator Dittrich, D66. Wanneer ondermijn je de rechtsstaat met activiteiten zoals in het wetsvoorstel staat? Waar ligt de grens tussen activisme en extremisme? En hoe zit het met de rechtsbescherming? Wordt iemand altijd en tijdig ervan op de hoogte gebracht dat er een casusoverleg over hem zal worden gehouden of is gehouden?

Deze versturen we 3-4x per jaar.