Skip to main content

Smartphones verzamelen onze data: geen privacy in je broekzak

De moderne smartphone is een wonder van technologie én een meester in meekijken. Van fitness-apps tot sociale media: elk onderdeel van je toestel verzamelt gegevens over je gedrag. Hoe bewust zijn we ons daarvan en hoeveel privacy blijft er eigenlijk over?

We nemen onze smartphone overal mee naartoe. Hij wekt ons ‘s ochtends, herinnert ons aan afspraken, toont het weer, telt onze stappen en waarschuwt zelfs als we te lang stilzitten. Handig, absoluut. Maar tegelijkertijd is je smartphone ook een wandelende databron die voortdurend registreert waar je bent, wat je doet en zelfs hoe je je voelt. Achter de schermen worden er elke seconde stukjes informatie verzameld, gedeeld en opgeslagen door apps, fabrikanten en netwerken. En hoewel België en Nederland vrij strenge privacywetgeving hebben, ontsnapt er verrassend veel data aan onze controle. Hoe is het zover gekomen en wat kan je er nog tegen doen?

Van telefoon tot datahoarder

Toen de eerste gsm’s in de jaren 90 verschenen, leek privacy geen probleem te zijn. Je kon bellen, sms’en en misschien Snake spelen en dat was het. De provider wist in welke zendmast je zat, maar daar bleef het bij. Natuurlijk kon je privacy alsnog geschonden worden, maar zonder een constante verbinding met het internet is dat een stuk moeilijker. Dat veranderde radicaal met de komst van smartphones. Toen Apple in 2007 de iPhone lanceerde en Google een jaar later Android introduceerde, kregen we computers in onze zak die continu verbonden waren met het internet. De grens tussen online en offline vervaagde, en met die connectiviteit kwam ook een nieuwe en vooral erg lucratieve handel: data. Apps werden de motor van dataverzameling. Wat begon met onschuldige verzoeken, toegang tot je camera, contacten of gps, groeide al snel uit tot een ondoorzichtig web van toestemmingen.

De meeste gebruikers klikken gedachteloos op ‘toestaan’, en gaven zo toegang tot hun digitale leven. Een weerapp kon plots niet enkel het weer tonen, maar ook je exacte locatie, de gebruikelijke routes die je neemt op je ochtendwandeling en zelfs de winkels waar je voorbijliep. In 2011 bleek dat Apple iPhones ongemerkt een logboek bijhield met locaties van gebruikers. Kort daarna kwam aan het licht dat Android-telefoons van Google soortgelijke informatie verzamelden, zelfs wanneer je tracking had uitgeschakeld. Die incidenten markeerden het begin van een publiek debat over mobiele privacy. Wat toen uitzonderlijk was, is nu de norm geworden. Net als zoveel dingen worden deze situaties gezien als ‘het nieuwe normaal’. Als je daarin niet gelooft, hoef je alleen maar naar de wereldwijde adoptie van AI te kijken om te weten dat dit klopt. Elke smartphone bevat een leger aan sensoren: gps, gyroscoop, hoogtemeter, microfoons, camera’s die stuk voor stuk data genereren. Zelfs zonder dat je het scherm aanraakt, weet je toestel of je wandelt, fietst of met de auto rijdt. Combineer dat met wifi-scans, bluetooth-verbindingen en appdata, en je krijgt een verrassend compleet profiel van iemands dagelijkse leven.

Verder lezen bij de bron
IB&P

Nieuwsbrief

Deze versturen we 3-4x per jaar.

Recente blogs

Jouw leverancier, jouw risico: Waarom ketenrisico’s geen IT-probleem zijn
Veel gemeenten vertrouwen op leveranciers, maar blijven zelf verantwoordelijk voor de risico’s in de keten. In deze blog lees je waarom ketenrisico’s actief bestuurd moeten worden en hoe je als organisatie grip krijgt op leveranciers, contracten en continuïteit.
Ransomware bij een leverancier – waarom wachten geen strategie is
Een ransomware-incident bij een leverancier kan de gemeentelijke dienstverlening direct raken, juist omdat overzicht, contractmanagement en voorbereiding vaak onvoldoende zijn ingericht. Door inzicht te hebben in leveranciers, duidelijke afspraken te maken en ook organisatorisch na te denken over handelingsperspectief, voorkom je dat de gemeente bij een incident in een afwachtende slachtofferrol belandt.
Onzichtbare AI in systemen: privacyrisico’s voor gemeenten
In deze blog leggen we uit hoe AI ongemerkt gemeentelijke software binnendringt, waarom dit een privacyrisico vormt en hoe je hier als gemeente grip op houdt.

Meer recente berichten

Hoogleraar pleit wegens datalekken voor professionele digitale architecten
Verder lezen
Realiteit van ransomware: kruip in het hoofd van een hacker
Verder lezen
Docenten kijken na met AI: slimme tijdsbesparing of risicovol?
Verder lezen
AI in het bedrijfsleven: innovatie stimuleren zonder het cyberrisico te vergroten
Verder lezen
AP wijst scholen op privacyrisico’s bij gebruik van digitale leermiddelen
Verder lezen
Adviescollege ICT publiceert concrete veiligheidslessen
Verder lezen
Steeds vaker wordt geëxperimenteerd met AI-cameras: is het gebruik daarvan veilig?
Verder lezen
Digitale weerbaarheid is geen certificaat
Verder lezen
Drie grootste steden delen pasfoto’s niet meer met het UWV
Verder lezen
Stad Herentals laat zich vrijwillig hacken voor televisieprogramma: “Zie het als een brandoefening”
Verder lezen