Vier gegevens over ruimte en tijd die je smartphone verzamelt, zijn genoeg om je te vinden in een massa van 1,5 miljoen mensen. Dit is een van de conclusies uit de studie van big data-specialist de Montjoye. Toch zegt hij dat de wereld van big data te verzoenen is met privacy.

Moeten we de handdoek in de ring gooien en ons erbij neerleggen dat onze privacy voorgoed verloren is? Nee, zegt de Belgische ingenieur Yves-Alexandre de Montjoye. Wetgeving kan wel degelijk een dam opwerpen. ‘En Europa is daarin de gangmaker.’

De naam Yves-Alexandre de Montjoye doet wellicht niet meteen een belletje rinkelen. De man werkt dan ook het liefst achter de schermen – niet ongebruikelijk voor iemand die zich met privacy en gegevensbescherming bezighoudt. De 35-jarige Belgische ingenieur is een van de vertrouwenspersonen van Margrethe Vestager, de Deense Europese commissaris voor Mededinging, die zonder aarzelen internetgiganten als Apple, Google en Amazon durft aan te pakken.

Als specialist in big data heeft de Montjoye zopas een studie afgerond waarvan de conclusies velen koude rillingen zullen bezorgen. Amper vier gegevens over ruimte en tijd die onze smartphone verzamelt, volstaan om ons te identificeren in een massa van anderhalf miljoen mensen. Net zo gemakkelijk kan onze kredietkaart geïdentificeerd worden te midden van 1 miljoen andere kaarten. Dat geeft een idee van de hoeveelheid privé-informatie die we elke dag toevertrouwen aan de internetgiganten. De Montjoye schreef het rapport in opdracht van Vestager. De resultaten werden vorige maand bekendgemaakt, samen met aanbevelingen om te vermijden dat alles wat we elke dag zo gul rondstrooien, niet tegen ons wordt gebruikt.

Deze versturen we 3-4x per jaar.