Op Facebook deel je wat je leuk vindt, waar je trots op bent, wat je graag wil laten zien aan anderen. Op Facebook schijnt altijd de zon, en anders ‘zet’ je er gewoon een filter over heen. Tegenover Facebook staat je persoonlijke levenssfeer, je individuele vrijheid. Daar bewaar je alles wat niet klaar is voor publicatie.

Wat je nog niet kan of wil delen. Daar vorm je je gedachten, daar twijfel je, daar bevindt zich je droombaan, je geheime liefde, je geloof. Daar oefen je. Daar lopen creativiteit en angst hand in hand. Daar gaat het over wat je het liefst zou vergeten, of wat je nog niet durft te vertellen. Daar verzamel je moed. Daar bevindt zich alles wat nog bescherming nodig heeft.

Die bescherming is opgenomen in artikel 10 van onze grondwet. Het recht op privacy is één van onze belangrijkste grondrechten. Persoonlijke vrijheid is een voorwaarde voor het uitoefenen van veel andere rechten. Volgens Spinoza is (persoonlijke) vrijheid zelfs hét doel van de overheid. Een essentiële voorwaarde voor persoonlijke groei, voor een menswaardig bestaan en een voorwaarde voor onze democratische rechtsorde.
 
Op 25 mei was het een jaar geleden dat de AVG van toepassing werd. De paniek die in eerste instantie heerste is inmiddels breed omgeslagen in geklaag. De AVG wordt nu vooral gezien als een administratieve last. Een juridische vinkje dat moet worden gezet, zodat we daarna gewoon weer ons werk kunnen doen. De AVG kost tijd, capaciteit en geld. En belangrijker nog: privacy zit in de weg. In de weg bij fraudebestrijding, misdaadbestrijding, bestuurlijke samenwerking, jeugdhulp, belastinginning, et cetera. ‘De overheid kan haar werk niet goed doen vanwege de AVG, vanwege privacy’. Dit is één jaar na de AVG inmiddels een gangbare uitspraak.

Deze versturen we 3-4x per jaar.