Skip to main content

Privacy is een ondergeschoven kindje, maar de Nederlander haalt zijn schouders op

Binnen de gemeente Amsterdam was al langer bekend dat de politie onterecht toegang had tot gemeentecamera’s bij de milieuzone. Privacyregels werden opzij geschoven. Waarom dergelijke schendingen zo vaak belanden in de hoek van ‘wat is daar nou erg aan?’

Ambtenaren van de gemeente Amsterdam staan voor een dilemma. Blijven we beelden van 53 gemeentelijke camera’s bij de milieuzone gewoon doorgeven aan de politie? Dit terwijl inmiddels duidelijk is dat het – het zijn de woorden van de ambtenaren zelf – illegaal is. Of stoppen we de samenwerking met de politie direct en doen we melding bij de Autoriteit Persoonsgegevens (AP)?

Het is september 2017. Geen van de scenario’s is wenselijk, schrijft een ambtenaar in samenspraak met de privacy-officier van de gemeente aan collega’s die zich bezighouden met verkeer en openbare ruimte. Gewoon doorgaan alsof er niets aan de hand is, levert ongetwijfeld weer vragen op van de toch al kritische gemeentelijke privacycommissie. Maar wel melding doen bij de AP zou politiek en publicitair wel eens ­negatief kunnen uitpakken. Dan moet openlijk worden toegegeven dat de ­politie al sinds 2013 onterecht toegang had tot de zogeheten Automatic NumberPlate Recognition (ANPR)-camera’s van de gemeente. Die apparaten hangen op toegangswegen naar de stad en registreren alle kentekens van voertuigen om te controleren of ze de milieuzone in mogen.

Deze week onthulde Trouw dat de gemeente Amsterdam zich daarmee niet aan de wet hield. Het stadsbestuur wil nu binnen drie maanden maatregelen om dat te veranderen, liet het eind september aan de gemeenteraad weten. Tegelijk publiceerde het college van Amsterdam documenten, waaronder verslagen van vergaderingen en e-mails, waaruit een goed beeld naar voren komt hoe ambtenaren de afgelopen ­jaren met het privacyvraagstuk en de ANPR-camera’s omgingen. 

Verder lezen bij de bron
IB&P

Nieuwsbrief

Deze versturen we 3-4x per jaar.

Recente blogs

Informatiebeveiliging is geen ICT-feestje
Informatiebeveiliging wordt zichtbaar via MFA, logging, back-ups en pentests. Maar de risico’s die er echt toe doen ontstaan in inkoop, procesinrichting, gegevensdeling en bestuurlijke prioriteiten. Erna Havinga over hoe je daar het goede gesprek over voert.
De nieuwe Archiefwet: waarom informatiebeveiliging hierbij moet aanhaken
Op 1 januari 2027 treedt de nieuwe Archiefwet in werking. Op het eerste gezicht lijkt dat vooral een onderwerp voor informatiebeheer, DIV, de gemeentearchivaris of juridische zaken. Toch raakt de nieuwe wet ook duidelijk aan informatiebeveiliging.
Waarom BIO2 vooral om eigenaarschap in de lijn vraagt
BIO2 maakt informatiebeveiliging nadrukkelijk onderdeel van goed management: proceseigenaren moeten risico’s kennen, keuzes maken en opvolging organiseren. Daarmee verschuift de focus van losse maatregelen naar aantoonbaar eigenaarschap, samenwerking en risicogestuurde sturing binnen de gemeentelijke praktijk.

Meer recente berichten

Britse toezichthouder gaat onderzoeken of smart-tv’s aan privacywet voldoen
Verder lezen
CERT-WM wettelijk aangewezen als CSIRT
Verder lezen
Boete voor privacyschending wordt openbaar
Verder lezen
On­ge­con­tro­leer­de ai-hacks: geen cy­be­ra­po­ca­lyps, wel een storm voor ciso’s
Verder lezen
AP: grote toename van privacyklachten
Verder lezen
Belastingdienst neemt zelf beheer en onderhoud btw-systeem op zich
Verder lezen
Signalen oppikken en analyseren zonder privacyrisicos
Verder lezen
Wie is eigenaar van cy­ber­weer­baar­heid?
Verder lezen
Applicatiebeveiliging kraakt onder de snelheid van AI-ontwikkelingen
Verder lezen
Evaluatie datalek gemeente Epe
Verder lezen