Skip to main content

Privacy is een ondergeschoven kindje, maar de Nederlander haalt zijn schouders op

Binnen de gemeente Amsterdam was al langer bekend dat de politie onterecht toegang had tot gemeentecamera’s bij de milieuzone. Privacyregels werden opzij geschoven. Waarom dergelijke schendingen zo vaak belanden in de hoek van ‘wat is daar nou erg aan?’

Ambtenaren van de gemeente Amsterdam staan voor een dilemma. Blijven we beelden van 53 gemeentelijke camera’s bij de milieuzone gewoon doorgeven aan de politie? Dit terwijl inmiddels duidelijk is dat het – het zijn de woorden van de ambtenaren zelf – illegaal is. Of stoppen we de samenwerking met de politie direct en doen we melding bij de Autoriteit Persoonsgegevens (AP)?

Het is september 2017. Geen van de scenario’s is wenselijk, schrijft een ambtenaar in samenspraak met de privacy-officier van de gemeente aan collega’s die zich bezighouden met verkeer en openbare ruimte. Gewoon doorgaan alsof er niets aan de hand is, levert ongetwijfeld weer vragen op van de toch al kritische gemeentelijke privacycommissie. Maar wel melding doen bij de AP zou politiek en publicitair wel eens ­negatief kunnen uitpakken. Dan moet openlijk worden toegegeven dat de ­politie al sinds 2013 onterecht toegang had tot de zogeheten Automatic NumberPlate Recognition (ANPR)-camera’s van de gemeente. Die apparaten hangen op toegangswegen naar de stad en registreren alle kentekens van voertuigen om te controleren of ze de milieuzone in mogen.

Deze week onthulde Trouw dat de gemeente Amsterdam zich daarmee niet aan de wet hield. Het stadsbestuur wil nu binnen drie maanden maatregelen om dat te veranderen, liet het eind september aan de gemeenteraad weten. Tegelijk publiceerde het college van Amsterdam documenten, waaronder verslagen van vergaderingen en e-mails, waaruit een goed beeld naar voren komt hoe ambtenaren de afgelopen ­jaren met het privacyvraagstuk en de ANPR-camera’s omgingen. 

Verder lezen bij de bron
IB&P

Nieuwsbrief

Deze versturen we 3-4x per jaar.

Recente blogs

De AVG vraagt meer dan goede bedoelingen: aantoonbaarheid in de praktijk
Zorgvuldig werken met persoonsgegevens is onder de AVG niet genoeg. Je moet ook kunnen laten zien welke keuzes je hebt gemaakt, welke maatregelen daarbij horen en wie waarvoor verantwoordelijk is.
Informatiebeveiliging is geen ICT-feestje
Informatiebeveiliging wordt zichtbaar via MFA, logging, back-ups en pentests. Maar de risico’s die er echt toe doen ontstaan in inkoop, procesinrichting, gegevensdeling en bestuurlijke prioriteiten. Erna Havinga over hoe je daar het goede gesprek over voert.
De nieuwe Archiefwet: waarom informatiebeveiliging hierbij moet aanhaken
Op 1 januari 2027 treedt de nieuwe Archiefwet in werking. Op het eerste gezicht lijkt dat vooral een onderwerp voor informatiebeheer, DIV, de gemeentearchivaris of juridische zaken. Toch raakt de nieuwe wet ook duidelijk aan informatiebeveiliging.

Meer recente berichten

AVG op de werkvloer: zo bescherm je persoonsgegevens binnen je organisatie
Verder lezen
Prinsjesdag – wat de IT sector in ieder geval moet weten
Verder lezen
Kabinet heeft fikse bezuinigingen voor AP in petto
Verder lezen
Cyberweerbaarheid is jouw verantwoordelijkheid, niet die van de IT-afdeling
Verder lezen
Datalek bij webshop drogisterijketen DA raakt 236.000 klanten
Verder lezen
De digitale perimeter van OT-omgevingen vervaagt sneller dan organisaties beseffen
Verder lezen
Nieuwe toe­zicht­hou­der voor elek­tro­ni­sche pa­ti­ën­ten­dos­siers
Verder lezen
Kabinet trekt honderden miljoenen extra uit voor veiligheid
Verder lezen
Amerikaanse tak van TikTok schikt voor 400 miljoen in kinderprivacyzaak
Verder lezen
Minder DDoS-aanvallen, maar ze worden wel zwaarder en moeilijker te herkennen
Verder lezen