In Nederland zijn er naar schatting 400 CDO’s (Chief Data Officer). De meeste van hen zijn werkzaam in de private sector, maar ook in de publieke sector kom je ze steeds vaker tegen. Sterker nog: de roep om CDO’s in publieke dienst wordt steeds groter. In welke behoefte voorzien zij en wat doen de CDO’s eigenlijk?

In onze datasamenleving wordt van organisaties steeds sneller gevraagd om te reageren, wendbaar en adaptief te zijn. Ook van overheden wordt gevraagd meer wendbaar en adaptief in te spelen op signalen. Sterker nog, het niet vlot en adequaat handelen van de overheid, terwijl de data ‘voor handen’ zijn, wordt door politiek, burgers en bedrijven niet meer geaccepteerd. Data moeten beter benut: ontgonnen, opgewerkt, verrijkt en geëxploreerd worden. Dataexploratie is een relatief nieuw begrip en houdt het verkennen van data, op basis van diverse interne en externe bronnen, in. Zo is het idee ontstaan om een centrale rol te introduceren voor het verzamelen en analyseren van (big en open) data: de Chief Data Officer.

Aangetoond is dat, indien de toegang tot data democratiseert, er aantoonbaar betere beslissingen genomen kunnen worden. Voorwaarde is uiteraard wel dat de datakwaliteit hoog is. Door geavanceerde data-analyses kan vervolgens meerwaarde uit data worden gehaald. Het analyseren van (big en open) data kunnen nieuwe en/of verbeterende inzichten opleveren als input voor beleid, verbeterde dienstverlening aan burgers en bedrijven en gerichte handhaving. De datagedreven overheid is geboren: de overheid wil meerwaarde uit data halen, data als een ‘publieke asset’ aanwenden voor de moderne dienstverlening en publieke opgaven.

Deze versturen we 3-4x per jaar.