De Meta Glasses kwamen vorige week in het nieuws door een zeer gevatte video van programmamaker Roel Maalderink. Bij het kantoor van Meta in Amsterdam vroeg hij medewerkers wat zij vonden van de Meta Glasses. Dit terwijl hij zelf een bril van het merk op zijn neus had.

De ophef begon echter toen Meta de video zelf liet verwijderen van Instagram, een platform dat onder hetzelfde bedrijf valt. Dit omdat de video volgens Meta onder ‘pesten en intimidatie’ zou vallen. Ironisch genoeg ging de video juist over de vraag hoe mensen het vinden om zonder duidelijke toestemming met zo’n bril gefilmd te worden.

Zijn de Meta Glasses een probleem?

Maar is het gebruik van de bril in de openbare ruimte nou zo erg? Ja en nee. Alexander Klöpping liet vorig jaar in een uitzending van Eva zien wat je allemaal kunt doen door mensen te filmen en gezichtsherkenning en zoeksoftware op de achtergrond te gebruiken. Hij kon achterhalen met wie hij sprak, zonder dat hij de mensen kende. Door beelden te combineren met openbare informatie op internet, kwamen onder meer hun namen en werkgevers naar voren.

Dat laat echter niet alleen zien wat een Meta-bril kan, maar vooral wat mogelijk wordt als camerabeelden worden gecombineerd met gezichtsherkenning en gegevens en online gegevens. De identificatie gebeurde in Klöppings demonstratie namelijk niet rechtstreeks door de bril zelf. Medewerkers achter de schermen gebruikten onder meer de gezichtszoekmachine PimEyes en stuurden de gevonden informatie door.

Deze versturen we 3-4x per jaar.