De afgelopen week herinnerde ons er weer eens aan dat iedereen online wél iets te verbergen heeft. Persoonsgegevens van miljoenen mensen die een oproep voor de APK-keuring kregen van hun garage, liggen op straat. Namen, mailadressen, kentekens, geboortedata, nummerborden – allemaal gegevens die goed van pas komen als je een mooie auto zo efficiënt mogelijk wilt stelen, of een indruk wilt krijgen wie welke dure auto waar precies voor de deur heeft staan. Het gedupeerde bedrijf, RDC, meldde het datalek netjes bij de Autoriteit Persoonsgegevens. Daar ligt al een stapel van 23.976 gemelde lekken van afgelopen jaar.

Deze data, die eigenlijk geheim hadden moeten blijven maar toch openbaar werden, houden ook de politiek volop bezig. De vers geïnstalleerde Kamerleden en fractievoorzitters konden meteen lijntjes trekken tussen transparantie en vertrouwelijkheid. Dit alles kwam in beweging door de onbedoeld openbaar gemaakte documenten van de verkenners Jorritsma en Ollongren, die de Kamer na de verkiezingen had aangesteld. Hun verslagen van gesprekken, scenario’s of voorstellen gaven een inkijkje in een doorgaans bewust vertrouwelijk gehouden proces.

Hoewel herstel van politiek vertrouwen niet eenvoudig zal zijn, putte ik toch een klein beetje hoop uit alle commotie. Ik hoop dat – nu de gevoeligheid van informatie zo zichtbaar is geworden – misschien ook in andere gevallen wat bewuster met gegevens zal worden omgegaan. Ik hoop ook dat de Kamer hierin de regie neemt. En dat er op het hoogste politieke niveau meer verontwaardiging komt over het feit dat informatie(systemen) in de praktijk zwaar onvoldoende beschermd worden. Er moet een oplossing komen voor de ongekende kwetsbaarheid van data van burgers in ons land.

Zou het gebrek aan ophef of Kamerdebatten over ongewild gelekte data liggen in het feit dat we ons door alle abstracties de omvang van ‘gegevens van miljoenen Nederlanders’ niet kunnen voorstellen? Hoeveel A4’tjes zijn dat, vol informatie die leesbaar is door mensen voor wie het niet bedoeld is?

Deze versturen we 3-4x per jaar.