Vroeger was heus niet alles beter, het hoorde er gewoon bij dat je als puber in je kont werd geknepen in de boerendiscotheek. Een draai om de oren van je vader? Niks bijzonders, daar had je tenslotte zelf om gevraagd.

Ouders hadden doorgaans weinig interesse in je. En hoewel dat een beetje verwaarlozing is, zie ik achteraf ook dat het me vrijheid en zelfvertrouwen gaf. Als je moeder een uur aan de telefoon (die aan een muur vastzat) hing, kon je ongezien op de BMX van je broer naar het braakliggende terrein fietsen om een Camel te roken.

Het liefst stookte ik een fikkie met Marc, die op zijn veertiende er al twee jaar jeugdgevangenis op had zitten. Mijn ouders hadden werkelijk geen idee. In het slechtste geval rook mijn moeder bij thuiskomst dat ik iets met vuur gedaan had. Dan trok ze boos al mijn kleding uit en hoorde ik dat ik stonk en een stomme trut was.

De relatie met mijn moeder bereikte in de pubertijd een dieptepunt. Ze vond het prima als ik dronken of stoned thuiskwam. Dan doe je tenminste gezellig. Meestal ging ik in benevelde staat meteen door naar bed. Voor haar wel zo aangenaam, want dan was ik wel veilig thuis en toch uit mijn moeders correcte aura. Wacht maar tot je zelf pubers hebt, waarschuwde ze vaak.

Ze had het he-le-maal mis. Niks is hetzelfde. De oudste pubert en ik lijd in stilte mee. Ik kan, als ik dat wil, elk moment checken wanneer ze op school moet zijn, welk vak of tussenuur ze heeft en welke cijfers ze haalt. Ze heeft nul privacy dankzij digitale schoolsystemen en onze smartphones. Sommige ouders volgen alles op Snapchat en BeReal en eisen toegang tot de telefoons. Daar heb ik begrip voor en toch weiger ik dat.

Deze versturen we 3-4x per jaar.