Skip to main content

DPIA, middelmatig doel of doelmatig middel?

Data protection impact assessments, DPIA s, kampen met een groot imagoprobleem, ze zouden vol open deuren en juridisch gepriegel staan, veel tijd kosten en eigenlijk vooral een moetje zijn. Terwijl DPIA s juist voor mensen zoals u, bestuurders in het openbaar bestuur, hartstikke handig zijn bij het nemen van besluiten over verwerkingen waar persoonsgegevens in voorkomen.

Aan de hand van een goed opgestelde DPIA kan ook iemand die verder afstaat van de juridische en technische details precies uitleggen:

  • Wat de verwerking inhoudt,
  • Hoe de verwerking juridisch onderbouwd wordt,
  • Welke risico s de verwerking met zich meebrengt en hoe deze kunnen worden gemitigeerd tot een acceptabel niveau,
  • Wat de impact is op de rechten van betrokkenen,
  • Hoe de opbrengst van de verwerking opweegt tegen de negatieve impact op rechten van betrokkenen en
  • Waarom deze verwerking niet op een andere manier met minder gegevens dezelfde resultaten kan behalen

Kortom: u kunt met een DPIA de rechtmatigheid, proportionaliteit en subsidiariteit van een verwerking aantonen. Andersom werkt het ook: als in de DPIA de rechtmatigheid, proportionaliteit en subsidiariteit van een verwerking niet wordt aangetoond, zou u wel gek zijn deze te laten starten.

Het lastige van een DPIA zijn de vele kwesties die niet standaard binnen de DPIA opgenomen staan maar die wel relevant zijn voor het beoordelen van de verwerking. Zoals bijvoorbeeld:

  • Wie wil deze verwerking eigenlijk? Waar is dat besloten?
  • Welke rol speelt de DPIA in de verdere besluitvorming over deze verwerking? Wie moet er nog akkoord gaan en in welke volgorde?
  • Welk probleem lost deze verwerking op en is dit wel de beste oplossing?
  • Zouden we niet eerst andere problemen moeten oplossen?
  • Hoe verhoudt deze verwerking zich tot de andere lopende en geplande verwerkingen?
Verder lezen bij de bron
IB&P

Nieuwsbrief

Deze versturen we 3-4x per jaar.

Recente blogs

De nieuwe Archiefwet: waarom informatiebeveiliging hierbij moet aanhaken
Op 1 januari 2027 treedt de nieuwe Archiefwet in werking. Op het eerste gezicht lijkt dat vooral een onderwerp voor informatiebeheer, DIV, de gemeentearchivaris of juridische zaken. Toch raakt de nieuwe wet ook duidelijk aan informatiebeveiliging.
Waarom BIO2 vooral om eigenaarschap in de lijn vraagt
BIO2 maakt informatiebeveiliging nadrukkelijk onderdeel van goed management: proceseigenaren moeten risico’s kennen, keuzes maken en opvolging organiseren. Daarmee verschuift de focus van losse maatregelen naar aantoonbaar eigenaarschap, samenwerking en risicogestuurde sturing binnen de gemeentelijke praktijk.
Jouw leverancier, jouw risico: Waarom ketenrisico’s geen IT-probleem zijn
Veel gemeenten vertrouwen op leveranciers, maar blijven zelf verantwoordelijk voor de risico’s in de keten. In deze blog lees je waarom ketenrisico’s actief bestuurd moeten worden en hoe je als organisatie grip krijgt op leveranciers, contracten en continuïteit.

Meer recente berichten

EU legt online surveillance door bedrijven onvoldoende aan banden
Verder lezen
Kleine groep gebruikers houdt toegang tot Mythos
Verder lezen
Autoriteit Persoonsgegevens ontvangt veel klachten over camera’s
Verder lezen
AFM: Financiële organisaties moeten grip krijgen op ICT-risico’s en interne controle
Verder lezen
AP controleert vanaf 1 juli registratie scanauto’s in algoritmeregister
Verder lezen
Digitale soe­ve­rei­ni­teit bestaat niet in zwart-wit
Verder lezen
Inlichtingendiensten slaan alarm over privacy: je nieuwe auto luistert actief mee
Verder lezen
Amerikaanse overheid moet update voor kritiek Dell-lek binnen 3 dagen uitrollen
Verder lezen
Waarschuwing voor personeel dat met AI aan de slag gaat: ‘Kans op datalek groot’
Verder lezen
Intelligentie als wapen
Verder lezen