Skip to main content

Juridische vraag: Is het gebruik van gelekte data op zichzelf eigenlijk strafbaar?

Juridische vraag: Steeds vaker merk ik dat telefoontjes binnenkomen op telefoonnummers die alleen gevonden kunnen zijn door het gebruik van informatie uit datalekken. Bijvoorbeeld een verkoper die je op je niet publieke privénummer belt of mailt op je privé mailadres, omdat je werkt bij een bepaald bedrijf. Is het gebruik van gelekte informatie op zichzelf eigenlijk strafbaar?

Antwoord: Sinds de Wet Computercriminaliteit III in 2019 is apart strafbaar gesteld het verwerven, voorhanden hebben, aan een ander bekend maakt of geeft, of uit winstbejag hebben of gebruiken van niet-openbare gegevens. Het criterium daarbij is of je “weet of redelijkerwijs moet vermoeden dat het door misdrijf verkregen gegevens betreft.”

Voor de zekerheid is nog als uitzondering toegevoegd dat je niet strafbaar bent wanneer je te goeder trouw mocht aannemen dat het in het algemeen belang was om dit te doen. Dit is met name bedoeld om klokkenluiders en journalisten te beschermen. Een simpel voorbeeld is een stukje uit een datalek publiceren als de organisatie ontkent dat het datalek zich überhaupt had voorgedaan, want dat is technisch het bekend maken van door misdrijf verkregen gegevens. Maar dat is hier dan nodig voor het nieuwsbelang.

Mensen gaan bellen voor verkoopgesprekken op uit datalekken verkregen telefoonnummers dient natuurlijk niet het algemeen belang. Ik zou dat wel het “uit winstbejag gebruiken” noemen, zodat aan dat element van het artikel is voldaan.

De lastiger vraag is of de organisatie wist of moest vermoeden dat de telefoonnummers uit misdrijf verkregen waren. De meeste salesorganisaties schuimen niet zelf internet af op zoek naar willekeurige telefoonnummers, maar kopen die als bestand ergens in. En als de verkoper van die gegevens in het contract verklaart alles legaal verkregen te hebben, dan denk ik dat bewijs van “wist of moest vermoeden” bij de koper heel lastig te leveren wordt.

Verder lezen bij de bron
IB&P

Nieuwsbrief

Deze versturen we 3-4x per jaar.

Recente blogs

Van compliance-DPIA naar besluitvormende DPIA
Veel DPIA’s worden gebruikt als afvinklijstje: het document is klaar, maar de aanbevelingen worden niet opgevolgd en niemand accepteert formeel de restrisico’s. Hoe maak je van de DPIA een instrument dat bepaalt of een systeem überhaupt in productie gaat? Je leest het in deze blog.
Wat bestuurders moeten weten over cyberrisico’s
Sinds 15 augustus 2026 is het college wettelijk eindverantwoordelijk voor cyberveiligheid en moeten bestuurders een training volgen. Wat moeten zij weten, en hoe breng je als CISO het bestuur in positie? Wij geven zes concrete handvatten.
De AVG vraagt meer dan goede bedoelingen: aantoonbaarheid in de praktijk
Zorgvuldig werken met persoonsgegevens is onder de AVG niet genoeg. Je moet ook kunnen laten zien welke keuzes je hebt gemaakt, welke maatregelen daarbij horen en wie waarvoor verantwoordelijk is.

Meer recente berichten

AP richt directie voor AI-toezicht op, maar er is nog altijd geen bevoegdheid
Verder lezen
Cyberwet en pv-sector: ‘Zie dit als een kans, niet alleen als compliance-oefening’
Verder lezen
College ziet geen rol in privacy-discussie ID-scan FC Groningen, maar steunt KNVB-plannen wel
Verder lezen
Niet alleen supermarkten: welke Noord-Hollandse bedrijven zijn kwetsbaar?
Verder lezen
Iedereen heeft het over de Meta-bril, maar het grootste privacyprobleem zit ergens anders
Verder lezen
NRC: Defensiebedrijven kwetsbaar voor Russische cyberaanvallen
Verder lezen
Gemeente hoeft niet verder te zoeken naar documenten bij Woo-verzoek
Verder lezen
2027 Global Digital Trust Insights: Nederlandse organisaties verschuiven hun prioriteiten op gebied van cybersecurity
Verder lezen
Datalek bij TUI: reisorganisatie blijft verantwoordelijk voor klantgegevens
Verder lezen
Veelgestelde vragen CSIRT-dienstverlening gemeenten en gemeenschappelijke regelingen
Verder lezen