Het gaat snel met de toepassingen die wereldwijd worden ontwikkeld met betrekking tot gezichtsherkenningstechnologie en de privacyrisico’s die daarmee gepaard gaan. Dit maakt dat nu duidelijke keuzes gemaakt moeten worden en dat we voor de fundamentele vraag staan: ‘wat vinden wij (nog) wenselijk als het gaat om gezichtsherkenningstechnologie?’
Op verzoek van de tijdelijke commissie Digitale toekomst van de Tweede Kamer heeft het Rathenau Instituut in kaart gebracht hoe parlementen in andere landen zichzelf organiseren rondom digitalisering. Hierbij is ingezoomd op recente ontwikkelingen in de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Duitsland, Denemarken en Noorwegen.
Hoe bepaal je bij nieuwe verwerkingen welke privacy- en informatiebeveiligingsmaatregelen nodig zijn? Dit wordt een stuk makkelijker met de IRPA (Integrale Risico- en Privacyanalyse) tooling die nu bij de IBD in ontwikkeling is! Dit is het vervolg op de DPIA tool, wat een integrale aanpak van diverse analyses op het gebied van privacy en informatieveiligheid mogelijk maakt.
De nieuwe Digitale Agenda brengt de belangrijkste onderwerpen in kaart voor de komende jaren op het gebied van digitalisering bij gemeenten. Kernthema is de informatiesamenleving, met het perspectief van inwoners en ondernemers als uitgangspunt. De focus op de digitale infrastructuur, de basis, blijft.
De bestuursrechter kan vaker beslissen om iemand een schadevergoeding toe te kennen als een bestuursorgaan zijn of haar persoonsgegevens heeft verwerkt in strijd met privacyregels. Hij of zij hoeft daarvoor dus niet altijd naar de burgerlijke rechter. Wel sluit de bestuursrechter in zo’n geval aan bij de regels van het Burgerlijk Wetboek en de rechtspraak van de Hoge Raad. Dat blijkt uit vier uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak in april.
Hoe eet je een olifant? Antwoord: hapje voor hapje. Hoe moderniseer je de ICT-omgeving van een grote uitvoeringsorganisatie die het resultaat is van meerdere fusies? Op dezelfde manier: stukje bij beetje, maar dan verspreid over jaren. Zoals bij UWV, dat met hun aanpak laat zien dat overheid en ICT wel degelijk een gelukkig huwelijk kan zijn. “Wij kijken vijf jaar vooruit en daarmee zijn we uniek in overheidsland.”
In februari publiceerde de Vereniging van Nederlandse Gemeente (VNG) de Agenda Digitale Veiligheid 2020-2024. De agenda biedt gemeenten een handelingsperspectief dat aansluit bij de bestuurlijke praktijk en bevat 10 actielijnen met als doel het vertrouwen van inwoners en ondernemers in de digitale veiligheid te vergroten én vast te houden. Maar biedt deze nieuwe agenda daadwerkelijk een nieuw handelingsperspectief? Of is het oude wijn in nieuwe zakken…
Twee jaar na de invoering worstelen gemeenten nog altijd met de uitvoering van de AVG. Ambtenaren die het beleid moeten controleren dragen vaak een dubbele pet. ‘Pas als een datalek in de media komt, neemt de gemeente privacy serieus.’
In zelden aangedurfde openheid deelt Lochem haar ervaringen met een indringer die vorig jaar maandenlang het computernetwerk onveilig maakte, en vooral de daaruit getrokken lering. Want, vindt Sebastiaan van ‘t Erve, de burgemeester van de Achterhoekse gemeente, aan beveiligingsbewustzijn bestaat bij bestuurders een gevaarlijk tekort. “Iedereen was betrokken, maar niemand verantwoordelijk.”
In dit privacybeleid beschrijft de gemeente Aalsmeer op strategisch en tactisch niveau de uitgangspunten ten aanzien van privacy binnen de ambtelijke organisatie. Onlangs heeft het College van B&W het beleid vastgesteld.
Brenno de Winter en Gerrit Berkouwer delen op dinsdag 9 juni, in een tijdsbestek van 60 minuten, hun kennis en ervaringen over de risico’s van de digitale jungle en wat we eraan kunnen doen om problemen te voorkomen.
Om gemeenten te ondersteunen bij de uitvoering van de Archiefwet, biedt de VNG een aantal (geactualiseerde) handvatten voor de werkpraktijk aan. Deze treft je aan in de nieuwe ledenbrief, waarin zij je verder bijpraten over de ontwikkelingen op het gebied van archivering.