De gemeente Nissewaard gebruikt een algoritme dat zou kunnen aantonen bij welke huishoudens er een verhoogde kans op bijstandsfraude bestaat. Een raadslid voor de Volkspartij Nissewaard, gesteund door Platform Bescherming Burgerrechten en vakbond FNV, maakt zich zorgen om de privacy van burgers. Het blijft onduidelijk in hoeverre het systeem verschilt van SyRI, een opsporingssysteem dat onlangs onrechtmatig werd verklaard door de rechter.
Op 5 februari haalde de rechtbank in Den Haag definitief een streep door het risicoprofileringssysteem SyRI (Systeem Risico Indicatie). Het kabinet kreeg weliswaar klappen, maar raakte niet knockout. Sterker: het kabinet heeft een wetsvoorstel ingediend voor een Super SyRI, een grotere, ingrijpendere opvolger. In een open brief roept de SyRI-coalitie het kabinet op daar mee te stoppen.
Het gaat snel met de toepassingen die wereldwijd worden ontwikkeld met betrekking tot gezichtsherkenningstechnologie en de privacyrisico’s die daarmee gepaard gaan. Dit maakt dat nu duidelijke keuzes gemaakt moeten worden en dat we voor de fundamentele vraag staan: ‘wat vinden wij (nog) wenselijk als het gaat om gezichtsherkenningstechnologie?’
Hoe eet je een olifant? Antwoord: hapje voor hapje. Hoe moderniseer je de ICT-omgeving van een grote uitvoeringsorganisatie die het resultaat is van meerdere fusies? Op dezelfde manier: stukje bij beetje, maar dan verspreid over jaren. Zoals bij UWV, dat met hun aanpak laat zien dat overheid en ICT wel degelijk een gelukkig huwelijk kan zijn. “Wij kijken vijf jaar vooruit en daarmee zijn we uniek in overheidsland.”
In zelden aangedurfde openheid deelt Lochem haar ervaringen met een indringer die vorig jaar maandenlang het computernetwerk onveilig maakte, en vooral de daaruit getrokken lering. Want, vindt Sebastiaan van ‘t Erve, de burgemeester van de Achterhoekse gemeente, aan beveiligingsbewustzijn bestaat bij bestuurders een gevaarlijk tekort. “Iedereen was betrokken, maar niemand verantwoordelijk.”
Systemen nemen steeds meer besluiten over van mensen, en de maatschappij kijkt mee of de onderliggende algoritmes dat wel op een eerlijke manier doen. Worden vrouwen niet achtergesteld bij het solliciteren? En hebben achterstandsgroepen wel dezelfde kans op het krijgen van een krediet? Begrijpelijke vragen. Terechte vragen. Met de rechterlijke uitspraak over het Systeem Risico Identificatie van de overheid, SyRi, ook zeer actueel.
Op 7 november jl presenteerde de Cyber Security Raad (CSR), een publiek-private denktank met deelnemers uit verschillende sectoren in Nederland, het rapport ‘Naar een veilig eID-stelsel’. Het was een “Advies inzake een veilig, universeel en open digitaal eID-stelsel voor een open, veilige en welvarende samenleving”.
Het antwoord op de ultieme vraag over het leven, het universum en alles luidt: ‘42’. Voor iedereen die ‘The Hitchhickers Guide to the Galaxy’ heeft gelezen, is dit duidelijk. De rest van jullie moet het getal 42 maar eens googelen.
Vuil ophalen in Amsterdam is in essentie hetzelfde logistieke proces als vuil ophalen in Tynaarlo. Alle 355 gemeenten zijn dagelijks in de weer met een groot aantal generieke taken. Minder generiek zijn de honderden applicaties die zij gebruiken bij de uitvoering. Gemeenten hebben alle ruimte gehad én genomen om hun eigen IT-landschap in te richten. Het gevolg: silo-gebaseerde oplossingen, veel maatwerk en weinig standaarden. Common Ground moet daar een eind aan maken.
De wet digitale overheid (Wdo) werd onlangs aangenomen door de Tweede Kamer. Deze wet doet eindelijk een voorstel waarmee we ons als burgers ook online op een betrouwbare manier kunnen identificeren en authenticeren. Maar nu de overheid onderzoekt welke partijen deze service kunnen gaan aanbieden, en haar voorwaarden publiek maakt, gaat het behoorlijk mis.
Niet alleen privacy en veiligheid, maar ook rekenschap is een belangrijk onderwerp in de omgang met algoritmes. De rechtszaak rondom SyRI laat zien hoe belangrijk het is dat gemeenten transparant zijn over hoe ze een algoritme inzetten en waarom het op die manier is vormgegeven.
Wie een – enigszins – christelijke opvoeding heeft gehad, weet dat het licht en de duisternis onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. De Bijbel vertelt in het boek Genesis dat God al op dag één licht in de duisternis bracht. Het licht was dus duidelijk een prioriteit.