Het gebruik van echte persoonsgegevens voor testdoeleinden kan risicovol en soms zelfs verboden zijn, zo schreef ik onlangs al. Tegelijkertijd is de praktijk dat veel bedrijven bij de ontwikkeling en onderhoud van IT werken met verschillende omgevingen, OTAP, en dat daarbinnen regelmatig toch met echte data wordt gewerkt. Zijn de strenge regels met de praktijk te verenigen? In deze blog verken ik dit nader.

Recente beslissing Hof van Justitie

Onlangs wees het Hof van Justitie een arrest over gebruik van echte persoonsgegevens voor testdoeleinden. Het komt er op neer dat gebruik van persoonsgegevens voor andere doeleinden dan het verzameldoel aan een verenigbaarheidstoets moet onderwerpen en dat persoonsgegevens die voor testen worden gebruikt niet langer mogen worden bewaard dan noodzakelijk voor dat testen. Voor verdere details verwijs ik graag naar de eerdere blog.

De praktijk

In de praktijk wordt in de IT veel gewerkt met de OTAP-werkwijze (of in het Engels: DTAP). Hierbij wordt gewerkt met een afzonderlijke omgeving voor de ontwikkeling, het testen, de acceptatie en de productie. Voordat de software (of een specifieke inrichting daarvan) in de productieomgeving wordt geplaatst, heeft deze dus eerst in die vorm in de ontwikkelomgeving, testomgeving en acceptatieomgeving gestaan.

Aangezien software in de kern altijd wel een bepaalde vorm van dataverwerking met zich brengt, veronderstelt dit ook bijna altijd dat in al die omgevingen ook data staan. En aangezien testen het meest realistisch werkt met echte persoonsgegevens, is de praktijk – zo laat ik me althans vertellen – dat er ook vaak echte persoonsgegevens worden gebruikt.

Deze versturen we 3-4x per jaar.