Aan de hand van de theorie van autopoese kun je het juridisch gat tussen snelontwikkelende technologie en trage wetgeving verkleinen. Dat concludeert de Tilburgse promovenda Mara Paun, die met de theorie een analytisch kader ontwikkelde om zulke hiaten te identificeren en aan te pakken. Ze paste het toe op de Algemene Verordening Gegevensbescherming, AVG, en promoveerde cum laude aan de Tilburg Law School.

De theorie van autopoese gaat uit van een wereld van systemen die zichzelf ontwikkelen en alles waarnemen door hun interne mechanismen. Paun gebruikt de theorie om de interactie tussen recht en technologie te begrijpen. Op basis van deze theorie ontwikkelde ze een analytisch kader in drie stappen. De eerste stap identificeert het hiaat tussen technologie en wetgeving, de tweede analyseert het vanuit verschillende perspectieven, en de derde vormt de basis voor wetgevingsaanpassingen.

Het analytisch kader past Paun vervolgens toe op de AVG en het concept verwerkingsverantwoordelijke, de basis voor bijna alle verplichtingen van de verordening. Ze doorloopt de theorie, komt tot inzichten over het hiaat tussen technologie en recht, en doorziet de gevolgen voor de effectiviteit van de wetgeving.

Deze versturen we 3-4x per jaar.