Als we niet leren van de tekortkomingen van het EU Digitaal Corona Certificaat, zal de voorgestelde Europese digitale identiteit nooit haar volledige potentieel waarmaken. Betrek de private sector erbij voor een beter uitgebalanceerd ontwerp dat goed is voor alle spelers in het ecosysteem. Waarbij we rekening houden met privacy, veiligheid, interoperabiliteit en gebruiksvriendelijkheid.

Op 1 juli stelt de EU het Digitaal Corona Certificaat beschikbaar aan alle lidstaten. Het systeem is ontworpen om burgers de mogelijkheid te geven zich vrij te bewegen tijdens de coronapandemie. Het voorziet in een gecentraliseerde toegang die interoperabel is met alle nationale certificeringssystemen in de EU. Burgers kunnen met een smartphone-app (in Nederland: CoronaCheck) of een papieren document bewijzen dat ze zijn gevaccineerd, negatief getest of hersteld van het virus.

Gezien de snelheid van de ontwikkeling, deels op aandringen van (toerisme) afhankelijke lidstaten die deze zomer vakantiereizen mogelijk willen maken, verdient dit Europese coronacertificaat veel lof. Maar extra snelheid gaat gepaard met extra risico’s. Door de tijdsdruk zijn overhaaste beslissingen genomen. Daardoor bevat het systeem zwakke plekken op het gebied van privacy, veiligheid, en gebruiksvriendelijkheid. Het is een goede oefening geweest. Een oefening die een urgent probleem oplost en veilig reizen mogelijk maakt. Maar het levert belangrijke inzichten op die we moeten gebruiken bij de ontwikkeling en uitrol van de digitale identiteit.

De Europese digitale identiteit is een ambitieus initiatief van de EU dat voortbouwt op de bestaande eIDAS-regelgeving. Het voorziet in een structuur die burgers in staat stelt om met behoud van controle probleemloos nationale identiteiten en documenten te delen in alle lidstaten middels een ‘digitale portemonnee’. Dat maakt een groot scala aan activiteiten buiten de landsgrenzen een stuk eenvoudiger, zoals het volgen van een universitaire studie of het huren van een auto.

Deze versturen we 3-4x per jaar.