De Eerste Kamer heeft op 18 april ingestemd met de Wet elektronische gegevensuitwisseling in de zorg, Wegiz. Wat betekent dit nu precies voor toestemmingen in de zorg? Is het tijd om, vergelijkbaar met de donorwet, door te pakken met een mogelijke opt out? Via de huidige opt in moet elke patient toestemming geven om patientgegevens te delen. Terwijl bij opt out de patient automatisch toestemming verleent, tenzij deze een andere keuze doorgeeft. Leander Linger van REN West Brabant ging hierover in gesprek met Eerste Kamerlid Martine Baay van 50PLUS.

Om de uitdagingen van personeelstekorten en de toenemende zorgvraag aan te pakken, is digitalisering een belangrijk speerpunt van de Wegiz. In de praktijk hebben veel zorgorganisaties hun eigen oplossingen gekozen, waardoor gegevensuitwisseling met andere systemen beperkt is.

Eerste Kamerlid Martine Baay-Timmerman, 50+, herkent dit: In Nederland is destijds de keuze gemaakt om dit aan de markt over te laten, maar dit heeft niet de gewenste ontwikkeling opgeleverd. We zijn helaas doorgeschoten in de omslachtige papier- en toestemmingsprocessen. Het is absurd dat voor elke uitwisseling van patientgegevens tussen zorgverleners aparte toestemmingsvereisten per patient nodig zijn, of dat we nog steeds afhankelijk zijn van faxen en handmatig overtypen van documenten.

Uitsluiten kan niet

Toestemming, privacy en behandelrelatie: een uitdaging die Baay zeker ziet. Natuurlijk moeten persoonsgegevens goed beschermd worden, maar vaak lijkt de angst rondom mogelijke inbreuk op de privacy de overhand te nemen. Hoe goed het systeem ook is, het kan nooit perfect zijn, omdat we te maken hebben met mensen. Het is essentieel dat zorgverleners toegang hebben tot de juiste informatie om levens te redden en de adequate behandeling kunnen toepassen, maar dit brengt altijd het risico met zich mee dat er kwaadwillende tussen zitten. Uitsluiten van dit risico is echter onmogelijk, maar dat geldt nu ook al.

Deze versturen we 3-4x per jaar.