Professor Bibi van den Berg meent dat cybersecurity nu vooral over systemen gaat en dat daarbij de mens vaak niet wordt meegenomen in de focus. Door de mens ook als risicodrager te zien kunnen we de volledige reikwijdte en impact beter in gaan zien. 

Cybersecurity – veiligheid in, op en van cyberspace – heeft de laatste jaren steeds meer aandacht gekregen. Dat past binnen de brede, sterk toegenomen interesse voor veiligheid en veiligheidsgevoelens in het algemeen, maar ook bij terechte zorgen. We zijn steeds afhankelijker van allerlei complexe technologische systemen, die vanwege hun verwevenheid niet alleen kwetsbaar zijn, maar die wanneer zij falen bovendien een grote, zo niet ontwrichtende impact kunnen hebben op ons alledaagse leven.

Naast deze maatschappelijke risico’s zijn er ook significante economische risico’s voor bedrijven, organisaties en overheden en leiden kwetsbaarheden in cyberspace tot reële risico’s voor onze fysieke en ideële integriteit.

Tot op heden houdt cybersecurity zich bijna uitsluitend bezig met intentionele dreigingen, dat wil zeggen met aanvallen, inbraken, verstoringen, spionageactiviteiten en misbruik van systemen die bewust, willens en wetens zijn uitgevoerd door individuen, groepen of statelijke actoren. De veiligheidsrisico’s voor systemen – de infrastructuur van en de data in cyberspace – worden in kaart gebracht en behandeld.

Deze versturen we 3-4x per jaar.