Skip to main content

Slachtofferschap van online criminaliteit

Dit onderzoek richt zich op de patronen van (herhaald) slachtofferschap van online criminaliteit en de relatie met persoonskenmerken, online gedragingen en de gevolgen van eerder slachtofferschap.

Samenvatting

Online criminaliteit vormt een belangrijk maatschappelijk probleem dat door de digitalisering van de maatschappij in allerlei verschijningsvormen opduikt, zoals pogingen tot oplichting via verkoopsites en online bedreigingen. De continue aansluiting van mensen op het internet creëert een grootschalige potentiële blootstelling aan online criminaliteit. In het onderhavige onderzoek staat de burgerbevolking als doelwit van diverse vormen van online criminaliteit centraal. Het doel is om beter zicht te krijgen op de omvang, risicofactoren en gevolgen van diverse vormen van online slachtofferschap.

Bij online criminaliteit wordt onderscheid gemaakt tussen cybercriminaliteit en gedigitaliseerde criminaliteit. Cybercriminaliteit betreft misdrijven waarbij zowel het middel als het doel een component van informatie- en communicatietechnologie (ICT) bevat. Computervirussen en hacken, waarbij onrechtmatig toegang tot computers, e-mailaccounts of online bankierplatformen wordt verkregen, zijn voorbeelden van cybercriminaliteit. Bij gedigitaliseerde criminaliteit gaat het om misdrijven waarbij alleen het middel een ICT-component bevat en het misdrijf gericht is op de persoon, zoals online bedreiging (bijvoorbeeld via e-mail of social media) en oplichting (zoals aan- of verkoopfraude). Het huidige onderzoek omvat delicten uit beide typen online criminaliteit.

De meerwaarde van het huidige onderzoek is het gebruik van longitudinale paneldata, verzameld tussen 2008 en 2018. De volgorde waarin verschillende gebeurtenissen, gedragingen en gemoedstoestanden zich bij mensen voordoen, kunnen in deze panelstudie duidelijk in de tijd worden geplaatst. Hierdoor is dit onderzoek beter in staat risicofactoren en gevolgen van online slachtofferschap in kaart te brengen dan eerdere cross-sectionele studies die gebruik hebben gemaakt van data verzameld op één meetmoment.

Er is gekeken naar slachtofferschap van zeven online delicten: creditcard fraude, gehackt worden, online aankoopfraude, online bedreiging, het oplopen van een computervirus, ongeautoriseerde bankafschrijving en identiteitsfraude. Allereerst is onderzocht hoe vaak online slachtofferervaringen de afgelopen jaren voorkomen en hoe ernstig deze zijn. Ten tweede is gekeken naar de risicofactoren van verschillende vormen van online slachtofferschap. Risicofactoren die onder de loep zijn genomen, zijn onder andere leeftijd, geslacht, opleidingsniveau, online gedragingen en verschillende persoonlijkheidskenmerken waaronder impulsiviteit. Tevens is vergeleken in hoeverre de risicofactoren van online slachtofferschap overeenkomen met risicofactoren van offline slachtofferschap. Ten derde is onderzocht in hoeverre online slachtofferervaringen samengaan met veranderingen in online gedragingen en welbevinden van burgers. Tot slot is herhaald slachtofferschap in kaart gebracht en is onderzocht of de eerdergenoemde risicofactoren ook verklaren waarom sommige burgers een grotere kans hebben om opnieuw slachtoffer te worden van online criminaliteit.

Verder lezen bij de bron
IB&P

Nieuwsbrief

Deze versturen we 3-4x per jaar.

Recente blogs

Informatiebeveiliging is geen ICT-feestje
Informatiebeveiliging wordt zichtbaar via MFA, logging, back-ups en pentests. Maar de risico’s die er echt toe doen ontstaan in inkoop, procesinrichting, gegevensdeling en bestuurlijke prioriteiten. Erna Havinga over hoe je daar het goede gesprek over voert.
De nieuwe Archiefwet: waarom informatiebeveiliging hierbij moet aanhaken
Op 1 januari 2027 treedt de nieuwe Archiefwet in werking. Op het eerste gezicht lijkt dat vooral een onderwerp voor informatiebeheer, DIV, de gemeentearchivaris of juridische zaken. Toch raakt de nieuwe wet ook duidelijk aan informatiebeveiliging.
Waarom BIO2 vooral om eigenaarschap in de lijn vraagt
BIO2 maakt informatiebeveiliging nadrukkelijk onderdeel van goed management: proceseigenaren moeten risico’s kennen, keuzes maken en opvolging organiseren. Daarmee verschuift de focus van losse maatregelen naar aantoonbaar eigenaarschap, samenwerking en risicogestuurde sturing binnen de gemeentelijke praktijk.

Meer recente berichten

Britse toezichthouder gaat onderzoeken of smart-tv’s aan privacywet voldoen
Verder lezen
CERT-WM wettelijk aangewezen als CSIRT
Verder lezen
Boete voor privacyschending wordt openbaar
Verder lezen
On­ge­con­tro­leer­de ai-hacks: geen cy­be­ra­po­ca­lyps, wel een storm voor ciso’s
Verder lezen
AP: grote toename van privacyklachten
Verder lezen
Belastingdienst neemt zelf beheer en onderhoud btw-systeem op zich
Verder lezen
Signalen oppikken en analyseren zonder privacyrisicos
Verder lezen
Wie is eigenaar van cy­ber­weer­baar­heid?
Verder lezen
Applicatiebeveiliging kraakt onder de snelheid van AI-ontwikkelingen
Verder lezen
Evaluatie datalek gemeente Epe
Verder lezen