Gezichtsherkenning is een krachtig hulpmiddel dat bijvoorbeeld al door de politie wordt toegepast bij het identificeren van verdachten. In potentie kan het ook helpen om in publieke ruimtes de veiligheid te verbeteren, bijvoorbeeld door gevaarlijke personen tijdig te herkennen.

Omdat je verdachte personen en anderen in dezelfde ruimte natuurlijk niet vooraf om toestemming kunt vragen, heeft dit uiteraard gevolgen voor de privacy. En wordt het daarom niet altijd als wenselijk ervaren.

NIET-COÖPERATIEVE GEZICHTSHERKENNING

Gezichtsherkenning zonder medewerking van de betreffende personen noemen we niet-coöperatieve gezichtsherkenning. De beslissing om deze technologie in te zetten voor dit soort niet-coöperatieve toepassingen moet dus zorgvuldig worden afgewogen.

TNO heeft in opdracht van de Johan Cruyff Arena, de Gemeente Amsterdam en de politie onderzoek gedaan naar dit fenomeen. De uitdaging voor TNO was om manieren en technieken te ontwikkelen die het enerzijds voor veiligheidsorganisaties mogelijk maken om gezichtsherkenning uit te voeren, met anderzijds zo veel mogelijk bescherming van de privacy van de personen die door de camera’s worden geobserveerd.

Deze versturen we 3-4x per jaar.