Politiek en maatschappelijk is er de nodige discussie over wel of geen digitaal paspoort of een Europese digitale identiteit. Een Europese wallet vereist een soort Europees Burgerservicenummer (BSN). Is het nou zo wenselijk dat je overal online met steeds hetzelfde persoonsnummer bekend staat? Krijg je dan niet een soort Europees supercookie? Dat moet en kan beter.

De Tweede Kamer bespreekt 31 mei, voorafgaand aan de Telecomraad van 3 juni, het EU-voorstel voor een raamwerk voor een Europese digitale identiteit. In Brussel is een belangrijke update van de technische eIDAS verordening aangekondigd. De verordening die Europees de totstandkoming van een digitaal ID regelt.

Uitdaging

Het gaat erom een veilige, betrouwbare digitaal ID opzetten die mensen praktisch kunnen gebruiken. Met de Europese ID-wallet, typisch een mobiele app, moet iemand overal in Europa kunnen inloggen: zowel bij een overheidsinstantie als bij een webshop. Een gereguleerde markt van veilige mobiele apps, die ons minder afhankelijk maken van Amerikaanse big tech en online zakendoen makkelijker en veiliger maakt.

Een datalek bij een dienstverlener kan ineens grote gevolgen hebben.

De voornaamste uitdaging bij de wallet is de spanning tussen privacy, veiligheid en gebruiksgemak. De kern is dat om effectief te zijn een wallet vaak gebruik maakt van een algemeen persoonsnummer (een nummertje voor iedere dienstverlener). Voor veiligheid heeft dat een groot voordeel. Het stelt partijen in staat om gemakkelijk identiteitsverwisseling te signaleren en maakt identiteitsfraude lastiger. In praktijk verschilt het binnen Europa: sommige landen kennen voor bedrijven en overheid hetzelfde persoonsnummer. In andere lidstaten, zoals Nederland, zijn de overheid persoonsnummers in het private domein niet toegestaan. De risico s bij een breed gebruikt nummer is inbreuk op privacy en een datalek bij een dienstverlener kan ineens grote gevolgen hebben.

Deze versturen we 3-4x per jaar.