Door invoering van de wet op gegevensbescherming, AVG, wordt wetenschappelijk onderzoek opvallend gehinderd en kan bijvoorbeeld een studie naar de hoge oversterfte in coronatijd, in navolging van de motie Omtzigt, niet gedegen worden uitgevoerd.

Na ruim twee jaar covid-19 lijkt de pandemie nu beter onder controle, maar er blijven zorgen. Om tijdig te kunnen anticiperen is vooral veel actuele informatie nodig. Die kan het best worden verkregen via de gegevens van de patienten zelf. Die gegevens zijn ruimschoots beschikbaar in de elektronische systemen van ziekenhuizen. Toch is het opvallend lastig deze gegevens verzameld te krijgen voor wetenschappelijk onderzoek.

Toeval wil dat vlak voor de pandemie de Algemene Verordening Gegevensbescherming, AVG, werd ingevoerd. Deze AVG blijkt een remmende werking te hebben op de informatiewinning bij covid-19. Als medische onderzoekers en artsen, samen met de Patientenfederatie Nederland, vinden we deze negatieve invloed onwenselijk bij de grootste gezondheidscrisis van de moderne tijd.

Toestemming

Door de invoering van de AVG is het complexer geworden om patientgegevens te gebruiken voor medisch wetenschappelijk onderzoek. Voorheen gold een principe van passieve toestemming onder bepaalde voorwaarden. De AVG voegde daar in 2017 de eis aan toe dat de consument ook actieve toestemming gaf voor het hergebruik van persoonsgegevens voor secundaire doeleinden. Dat heeft bij veel beroepen gevolgen gehad, maar bij medisch wetenschappelijk onderzoek is deze invloed onevenredig groot.

Bij medisch wetenschappelijk onderzoek hoort uitgebreide informatie over het onderzoek die zowel mondeling als schriftelijk moet worden verstrekt en actieve toestemming moet schriftelijk worden bevestigd na een vastgestelde bedenktijd.

Deze versturen we 3-4x per jaar.