Amazon kondigde onlangs weer twee grote overnames aan: IRobot, dat met een zelflerende stofzuiger een gedetailleerde kaart maakt van je huis, en een grote aanbieder van huisartsenzorg in de VS. Tel dat op bij al hun kennis over je koopgedrag en bij alles wat ze van je weten als je gebruikmaakt van hun voice assistent, die continu met je meeluistert. Wat weet Amazon eigenlijk niet van hun klanten?

Amazon weet hoe groot mensen wonen, hoe vaak ze een huisarts bezoeken, wat ze kopen, waar gesprekken over gaan. Big brother is watching you. De andere Big Tech-bedrijven volgen dezelfde strategie. Denk aan de overname van Nest door Google. Wij huiveren vaak bij het schrikbeeld van China of Rusland, maar in de VS heb je als nietsvermoedende consument net zo weinig privacy. Het grote verschil is: in China wordt alles door de staat gecontroleerd, in Amerika door een handvol grote techbedrijven. Hun belangrijkste strategische doel is om zoveel mogelijk data van je te verzamelen, om je uiteindelijk nog meer te verkopen. 

Europa buitenbeentje met privacystrategie

Europa kiest een heel andere strategie. De EU geeft met allerlei wetgeving juist een stevige push om privacy van burgers te respecteren. Denk aan de DMA en DSA. Deze wetten hebben als doel om consumenten en burgers beter te beschermen. Dat biedt kansen voor Europese start-ups en techbedrijven om op een eerlijkere manier te concurreren met hun Amerikaanse tegenhangers. 

Tegelijkertijd realiseer ik me ook wel dat wij in Europa mondiaal gezien een minderheid vormen. We zitten ingeklemd tussen enkele grote, machtige blokken. In landen als China en Rusland moeten burgers eerst nog vechten voor democratie. In zo n situatie hebben ze niet de luxe om zich druk te maken over privacy, om met hun consumentengedrag de ontwikkelingen een bepaalde kant op te sturen. Ze kunnen hooguit hopen op verbetering, want wie publiekelijk zijn afkeer uitspreekt zal eindigen in een heropvoedingskamp.

Deze versturen we 3-4x per jaar.