De staatssecretaris maakte op een Woo-verzoek van journalist X een aantal documenten deels openbaar over het gebruik, de werking en de ontwikkeling van en het toezicht op algoritmes in gebruik bij de Belastingdienst.

Passages die informatie konden prijsgeven over de controletechniek, maar ook gebruikte bronnen en locaties van bronnen om controles uit te voeren, maakte de staatssecretaris niet openbaar. Hij verwees naar de weigeringsgrond uit artikel 5.1, lid 2, onder d, Woo (het belang van inspectie, controle en toezicht door bestuursorganen). Uit de onleesbaar gemaakte informatie kon namelijk (in)direct worden afgeleid welke business rules de Belastingdienst hanteerde en daarmee onder meer op welke punten de Belastingdienst controles uitvoerde. Door openbaarmaking van deze gegevens werd het volgens de bewindsman voor kwaadwillenden mogelijk om de kans op controle te minimaliseren en risicodetectie te omzeilen. X ging in beroep, maar Rechtbank Den Haag stelde de staatssecretaris in het gelijk. De Rechtbank was het met X eens dat sinds het toeslagenschandaal verhoogde aandacht bestond voor het gebruik van algoritmes en dat de kwetsbaarheden daarvan met het oog op het verbod op van ongeoorloofd onderscheid evident waren, maar het belang van de Belastingdienst bij effectieve inspectie, toezicht en controle, woog volgens de Rechtbank zwaarder dan het belang van X om als journalist te kunnen controleren op basis van welke gegevens de Belastingdienst koos welke aangiften zij controleerde en of daarbij direct of indirect sprake was van discriminatie.

Deze versturen we 3-4x per jaar.