Europa moet de komende maanden een flinke inhaalslag maken met zijn beveiliging tegen cybercriminaliteit. Banken, ziekenhuizen, nutsbedrijven en ook gewone bedrijven van een bepaalde omvang moeten zich straks in heel Europa verplicht beveiligen tegen cyberinbraken. Zo niet, dan riskeren ze een boete van 2 procent van hun jaaromzet.
Dat organisaties te maken krijgen met een hack of een datalek is helaas niet uit te sluiten. Sinds 2019 is er een oefenprogramma om overheidsorganisaties beter voor te bereiden op digitale dreigingen. Alle bestuurslagen dragen bij aan de programmering.
De Autoriteit Persoonsgegevens is uitermate kritisch over een voorstel voor een nieuwe datakoppelwet van minister Grapperhaus, CDA, Justitie en Veiligheid, dat bij de Eerste Kamer ligt. Die wet zou de deur openzetten voor privacyschendingen die nog verder gaan dan wat er is gebeurd in de toeslagenaffaire of bij het omstreden fraudeopsporingssysteem SyRI.
Een nieuwe wet in de Amerikaanse staat Massachusetts dwingt autobouwers om openheid van zaken te geven over de gegevens die een auto verzameld. Blijkbaar zijn ze daar niet van gediend, want als katten in het nauw maken ze rare sprongen. Het geeft aan hoe het met je privacy gesteld is in de auto.
Het lijkt bedrijven en overheden maar niet te lukken om digitale diensten op een privacy vriendelijke manier aan te bieden. Is gegevensbescherming nou echt zo moeilijk? Of is er iets anders aan de hand?
Als waarborging van de rechtszekerheid conflicteert met bescherming van onze privacy, wat weegt dan het zwaarst?
Het slechtst bewaarde geheim op internet: mensen delen op grote schaal wachtwoorden van persoonlijke accounts. Volgens schattingen zou een derde van ruim tweehonderd miljoen Netflix gebruikers zijn inloggegevens doorfluisteren aan familieleden, zelfs al zijn ze geen familie.
Behalve een oppermachtig techbedrijf en geoliede geldmachine is Facebook ook eigenaar van een onvoorstelbare hoeveelheid gebruikersdata. Wetenschappers kijken daar likkebaardend naar, maar lopen tegen muren op.
De overgrote meerderheid van de werknemers in Nederland wijst het gebruik van gluurapparatuur af. Negen op de tien medewerkers voelt zich er niet comfortabel bij wanneer de werkgever de microfoon van hun computer controleert. Ook willen ze niet dat de ‘baas’ via de pc-camera met gezichtsherkenning checkt of iedereen wel achter zijn computer zit.
Gunstige resultaten van pentesten kunnen een vals gevoel van veiligheid geven. Het uitvoeren van penetratietesten waarbij ethische hackers kwetsbaarheden proberen te vinden, zou aan minimale standaarden moeten voldoen.
74% van de beslissers over security in de VS en Europa zegt dat procedures en controles complexer zijn geworden, 73% heeft moeite om toename van bedreigingen te beheersen.
Deep Instinct trekt aan de bel: respons op cyberaanvallen duurt veel te lang en 76% van de Nederlandse respondenten verwacht dat collega’s op kwaadaardige links zullen klikken