De Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) bezorgt zorgprofessionals veel hoofdbrekens. Deels terecht, stelt Marc van Lieshout, senior onderzoeker bij TNO, want de wet is wel degelijk complex. Maar hij helpt behandelaars en onderzoekers ook om hun werk goed te doen, stelt hij. En lang niet alles wat aan kritiek over de AVG wordt gespuid, heeft daadwerkelijk iets met deze Europese verordening te maken.

De AVG zorgt voor veel discussie in de zorg. Het lijkt er soms bijna op dat privacy van patiëntgegevens met de komst van deze EU-wetgeving ‘ineens’ een item werd. Dat is geen terechte voorstelling van zaken, stelt Van Lieshout. De voorganger, de Data Protection Directive, stelde ook al strenge eisen aan de opslag en het gebruik van die gegevens. “Het is een misvatting dat de AVG een enorme aanscherping is ten opzichte van die DPD”, zegt hij. “Wat wel waar is, is dat de DPD een directive was die ieder land naar eigen inzicht heeft ingevuld, terwijl de AVG een wet is die rechtstreeks voor alle lidstaten van de EU geldt. Wat ook waar is, is dat in de AVG de boetebepaling veel hoger is dan in zijn voorganger. Het feit dat bij onjuist of oneigenlijk gebruik van patiëntgegevens een boete van twee tot vier procent van de omzet kan worden geclaimd van de partij die hiervoor verantwoordelijk is, heeft voor veel publiciteit gezorgd.”

Inhaalslag

Feitelijk heeft de EU met de komst van de AVG min of meer een inhaalslag gemaakt, concludeert  Van Lieshout. “Voordien was privacy van persoonsgegevens weliswaar een zaak die moest worden geregeld maar die er toch maar een beetje bij kwam”, verduidelijkt hij. “Nu is het een onderwerp waarvoor veel meer aandacht wordt gevraagd. Dat heeft veel te maken met de mate waarin de digitale verwerking van persoonsgegevens om zich heen grijpt. De vraag of hierbij wel altijd juist met die gegevens wordt omgegaan, is hierdoor sterker gaan spelen.”

Deze versturen we 3-4x per jaar.