Of je nu een nieuwe serie zoekt, een webshop bezoekt of je social media checkt: overal draait het tegenwoordig om maatwerk. Nederlandse platforms en apps zetten vol in op persoonlijke ervaringen, waardoor gebruikers sneller vinden wat ze zoeken en zich echt aangesproken voelen. Maar hoe werkt die personalisatie eigenlijk, en wat betekent het voor onze online gewoontes?
Het besluit van het ministerie van Buitenlandse Zaken (BZ) om per direct de ICT-dienstverlening van Shared Service Center ICT (SSC-ICT) te verlaten, is te risicovol en moet worden heroverwogen. Dit stelt het Adviescollege ICT (AcICT) in een nieuw rapport dat vandaag is gepubliceerd. Het College adviseert de transitie onmiddellijk stop te zetten en zich te richten op het dringend verbeteren van de huidige ICT-beveiliging en -besturing.
Technologie, data, AI en datagedreven oplossingen worden steeds belangrijker voor het functioneren van onze samenleving. Helaas brengt dit ook risico’s met zich mee, omdat cyberaanvallen steeds geavanceerder worden. Security monitoring en detectie (SM&D), waarbij netwerkverkeer en data worden geanalyseerd om verdachte patronen te identificeren, biedt organisaties kansen om hun cyberbeveiliging te verbeteren.
Juridische vraag: Steeds vaker merk ik dat telefoontjes binnenkomen op telefoonnummers die alleen gevonden kunnen zijn door het gebruik van informatie uit datalekken. Bijvoorbeeld een verkoper die je op je niet publieke privénummer belt of mailt op je privé mailadres, omdat je werkt bij een bepaald bedrijf. Is het gebruik van gelekte informatie op zichzelf eigenlijk strafbaar?
Nederlandse burgers zijn zich in toenemende mate bewust van de rol van algoritmen binnen de overheid, maar ervaren tegelijkertijd een gebrek aan grip en transparantie. Ruim 6 op de 10 respondenten weten dat algoritmen worden ingezet bij besluitvorming, maar liefst 74 procent vindt dat de overheid hier niet helder over communiceert. Dit blijkt uit een analyse die Highberg liet uitvoeren onder 1008 Nederlanders door onderzoeksbureau No Ties.
In een tijd waarin vrijwel alles online plaatsvindt, speelt anonimiteit een steeds grotere rol. Mensen willen enerzijds hun privacy beschermen, anderzijds roept onzichtbaarheid vragen op over veiligheid en verantwoordelijkheid. Voor sommigen betekent digitale anonimiteit vrijheid, voor anderen vormt het een bedreiging. Waar ligt de balans? In dit artikel bekijken we de voordelen, risico’s en mogelijkheden rondom digitale anonimiteit, en hoe je zelf bewuste keuzes kunt maken.
De ontwikkelingen op het gebied van informatiebeveiliging volgen elkaar in razendsnel tempo op. Nieuwe Europese regelgeving, zoals de NIS2-richtlijn, stelt hogere eisen aan de digitale weerbaarheid van organisaties, terwijl de druk vanuit inspecties en toezichthouders fors toeneemt. Tegelijkertijd nemen cyberdreigingen van buitenaf in omvang en complexiteit toe, wat organisaties dwingt om hun cyberweerbaarheid structureel te versterken.
Met AI wil de Belgische belastingdienst fouten in aangiftes sneller opsporen. Het blijft voorlopig bij een proefproject dat onder meer moet uitwijzen hoe foutloos AI is.
Slechts 1 procent van de Nederlandse bedrijven is klaar voor cyberdreigingen die verband houden met AI. Door de toenemende verbondenheid en het gebruik van AI worden de uitdagingen voor beveiligingsexperts steeds ingewikkelder. Hierdoor is het niveau van voorbereidheid in Nederland licht gedaald ten opzichte van vorig jaar, toen dit percentage nog 3% was. Wereldwijd is er echter een kleine stijging te zien, van 3 procent naar 4 procent, hoewel de algemene voorbereidheid nog steeds laag is.
Datalekken gebeuren aan de lopende band en krijgen regelmatig de nodige media aandacht. Op de website datalekt.nl vind je een overzicht van cyberincidenten in Nederland (waaronder ook datalekken) die sinds 2016 in de media zijn verschenen. Maar de grote vraag is eigenlijk: hoe erg is dat nu, zo’n datalek?
Het omzetten van de EU-richtlijn NIS2 in nationale wetgeving loopt vrijwel nergens in Europa van een leien dakje. Terwijl Nederland met de vertaling van deze richtlijn in de Cyberbeveiligingswet (Cbw) zeker 1,5 jaar achterloopt, heeft het nieuwe Duitse wetsontwerp bij onze oosterburen een golf van kritiek uitgelokt.
Industriele controlesystemen, ICS, vormen de ruggengraat van onze kritieke infrastructuur – van energiecentrales en olieplatforms tot aan waterzuiveringsinstallaties en ziekenhuizen. Toch ligt de beveiliging ervan vaak in handen van it-teams die de ins en outs van operationele technologie (ot) onvoldoende kennen. Dean Parsons, hoofdtrainer bij het Sans Institute en cybersecurityadviseur, stelt dat in een goede ics/ot-cyberbeveiligingsstrategie vijf controlemechanismes niet mogen ontbreken. Ics beschermen levens.