Binnen de gemeente Amsterdam was al langer bekend dat de politie onterecht toegang had tot gemeentecamera’s bij de milieuzone. Privacyregels werden opzij geschoven. Waarom dergelijke schendingen zo vaak belanden in de hoek van ‘wat is daar nou erg aan?’
De overheid maakt burgers bij voorbaat verdacht van fraude en knoopt allerlei gegevens aan elkaar om die fraude op te sporen. Dat stelt een coalitie van juristen en belangenorganisaties, die een rechtszaak zijn begonnen over een inmiddels omstreden overheidsprogramma. De staat zelf zegt dat SyRI de privacy niet schendt.
Op veel plekken in het land verschraalt de lokale journalistiek en niet zelden is er geen geld meer voor een politiek verslaggever op de perstribune van de Raadszaal. Tegelijkertijd worden tal van taken overgeheveld van het Rijk naar het lokale bestuur. Het is een gevaarlijke combinatie die een gezonde controle op de democratie in de weg staat.
Dns wordt ook wel ’the last unencrypted mile’ van het internet genoemd: het laatste stukje dat een internetpakketje aflegt voordat het een website voorschotelt. Uitgerekend dat stukje internet wordt volledig in plaintext verstuurd. Het versleutelen van dns-verzoeken levert namelijk meer problemen op dan je misschien zou denken.
Vorige week kondigde de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) aan dat zij een onderzoek start naar smart city-toepassingen van gemeenten. Hiervoor vraagt de AP naar de uitgevoerde gemeentelijke DPIA. In de DPIA beoordeelt de gemeente de privacyrisico’s van een voorgenomen smart city-toepassing.
Mogen organisaties na de inwerkingtreding van de AVG nog wel testen met echte klantgegevens? Als binnen een organisatie persoonsgegevens worden verwerkt, moet vooraf worden geformuleerd voor welk doel deze verwerking plaatsvindt, en op basis van welke grondslag. Het ligt voor de hand dat er dan voornamelijk wordt gedacht vanuit de primaire bedrijfsprocessen. Een webwinkel moet bestellingen kunnen afhandelen. Een verzekeringsmaatschappij sluit polissen af en draag zorg voor een efficiënte schadeafhandeling.
We zijn niet vrij zolang vijf techbedrijven het digitale ecosysteem domineren, meent Hans de Zwart. Hij nam vorige week afscheid als directeur van privacyorganisatie Bits of Freedom.
“Ook jouw medische data liggen nu bij Google”, kopte het Algemeen Dagblad begin dit jaar, om in de intro te vervolgen met “Welkom in de mistige wereld van medische gegevens buiten het veelbesproken patiëntendossier.” De aanleiding voor het artikel was de ‘ontdekking’ dat het bedrijf MRDM dossier-informatie van honderdduizenden tot miljoenen ziekenhuisbezoekers voortaan in de cloud van het Amerikaanse Google bewaarde. “Waarom weten patiënten van niks?”, vroegen de verslaggevers zich af, en “is het wel veilig?”
De VNG maakt serieus werk van Common Ground. De implementatie van dit architectuurprincipe, dat de datalaag standaardiseert en scheidt van de applicatielaag, zou een grote stap voorwaarts betekenen in de flexibilisering van het IT-landschap van lokale overheden. Maar al te rigide standaardisatie kan innovatie beperken.
Sinds de recente Europese Privacywetgeving (GDPR/AVG) doen organisaties er alles aan om privacy-proof te zijn. Nadeel is dat ze hun maatregelen allemaal tegelijk doorvoeren wat leidt tot een stortvloed aan irritante cookies bij het surfen. Organisaties dwingen de aandacht van consumenten voor privacy af. Je moet wel op ‘ja’ klikken, anders kan je niet verder. Hoe reageren consumenten hierop?
De Wet open overheid (Woo), nu nog ter besluitvorming bij de Eerste Kamer, verplicht overheidsorganisaties om nog voor veel meer documenten actief openbaar te gaan maken dan er nu reeds worden gepubliceerd. De risico’s die dat kan inhouden voor de privacy van burgers zijn nauwelijks onderkend en nog lang niet afdoende geadresseerd. Recent onderzoek is een wake-up call voor de gevaren die ons mogelijk bedreigen.
Open grenzen, dat was een belangrijke missie van de EU. Open grenzen om de economische ontwikkeling van de lidstaten te versnellen. En dat heeft de lidstaten geen windeieren gelegd. De economische ontwikkeling maakt onderlinge samenwerking over de grenzen heen veel eenvoudiger door het afschaffen van tariefmuren en door het vrije verkeer van mensen en goederen mogelijk te maken. Als je het geluk hebt om binnen het Schengen-gebied te blijven, dan ben je het concept ‘grens’ eigenlijk allang vergeten. Ook in de virtuele wereld merken we niets van grenzen. Wij versturen vanaf het begin van het internettijdperk pakketjes met data heen en weer en dankzij het TCP-protocol hoeven we ons geen zorgen te maken. Het pakketje komt wel aan.