Na het uitbreken van de coronacrisis werkte iedereen binnen de kortste keren vanuit huis. Maar dat dat technisch is gelukt, maakt het nog geen ideale oplossing. De nieuwe realiteit vraagt om een nieuwe werkplek, die de afstand tussen werknemers en hun organisatie zo klein mogelijk maakt. Waar moet zo’n werkomgeving aan voldoen?
Grote kans dat u nu denkt: weer een opiniestuk over IT-projecten bij de overheid. Want de term ‘agile’ veroorzaakt vaak die reactie.
Nederland behoort tot de meest gedigitaliseerde landen van de Europese Unie. De afhankelijkheid van ICT is dan ook groot. Dit roept regelmatig allerlei continuïteitsvraagstukken op. In deze blog gaat Dirkzwager meer concreet in op de vraag of een IT-leverancier ‘zomaar’ mag stoppen met het ondersteunen van een bepaald product of dienst. Dat doen ze compact en laagdrempelig; over de verschillende thema’s is nog (veel) meer te schrijven.
Voor welke uitdagingen zien gemeenten zich gesteld, als het gaat om Common Ground, de hervorming van de gemeentelijke informatievoorziening? En wat is de rol van het onderwijs- en kennisinstellingen daarbij? Maarten Hoekstra maakte een rondje langs Friese gemeenten en de VNG. Hij constateerde dat die onderwijs- en kennisinstellingen een belangrijke rol kunnen spelen in de ontwikkeling van Common Ground.
Onlangs verschenen in het PvIB Magazine. Vanuit het rijk zijn er vele handreikingen, richtlijnen en kaders waarnaar wij ons kunnen richten, of die wij wettelijk moeten volgen. Zo zijn deze handreikingen en kaders voor de lokale overheid gebaseerd op de code voor informatiebeveiliging (NEN/ISO 27001 en 27002 de maatregelen), en worden de BIO genoemd.
De wereld is in de ban van COVID-19. De initiële paniek heeft inmiddels plaatsgemaakt voor handelingsbereidheid. Landen hebben vergaande maatregelen genomen; de meeste zijn erin geslaagd de eerste golf de kop in te drukken. Zolang de dreiging bestaat, moeten we continu afwegingen maken tussen belangen.
Informatiemanager Joël de Bruijn heeft samen met de FG van zijn organisatie gewerkt aan het beleid voor Identificatie, Authenticatie en Autorisatie (IAA). Het bleek dat ze best nauwkeurig mensen rechten geven binnen applicaties, maar zonder een onderlegger voor de functioneel beheerders en zonder breed afgesproken standpunten. In deze blogreeks gaat hij verder in op dit onderwerp.
De Gemeente Amsterdam heeft een algoritmeregister aangekondigd om de transparantie over gebruikte algoritmes en het maatschappelijk draagvlak ervan te vergroten. Maar wat is nu eigenlijk het ‘probleem’ met het gebruik van algoritmes? En komt zo een register wel (voldoende) tegemoet aan de maatschappelijke discussie en de rechten van individuen in de praktijk?
Wachtwoorden zijn nog altijd de zwakste schakel in internetbeveiliging. Want het valt niet mee je aan alle richtlijnen te houden, een wachtwoordkluis te beheren en het onderscheid tussen privé en zakelijk gebruik te bewaken. Zeker niet bij de gedachte dat de gemiddelde gebruiker zo´n veertig online accounts heeft. Kortom, het wordt tijd voor het einde van het wachtwoordtijdperk. Maar wat dan?
Het verbeteren van de toegang tot overheidsinformatie, transparant zijn over het handelen en verantwoording aan de samenleving afleggen, zijn belangrijke pijlers voor de Nederlandse overheid. Hier wordt concreet invulling aan gegeven door steeds meer (open) data proactief publiek beschikbaar te stellen.
Eerder schreef Walter van Holst bij iBestuur al over Schrems II, de uitspraak van het Europees Hof van Justitie over de doorgifte van persoonsgegevens buiten de EER (Europese Economische Ruimte ). Nog even ter herinnering: het Hof oordeelt in die zaak specifiek over de deal tussen de VS en EU om doorgifte van persoonsgegevens naar de VS te borgen: ‘Privacyshield’. En daar heeft het Hof een streep doorheen gezet.
Op 29 september vond de eerste digitale One Conference plaats. De conferentie is georganiseerd door het NCSC, EZK en de gemeente Den Haag. Om het uitwisselen van kennis en ideeën verder te faciliteren hebben ze nu ook een e-magazine uitgebracht.