Lochem werd gehackt, burgemeester Sebastiaan van ’t Erve was er transparant over en tot zijn verbazing vond men dat bijzonder. Maar Lochem is een kleine gemeente en kwam goed weg – wat als het op grotere schaal misgaat? Het datalek bij de GGD onderstreept het belang van die vraag. Volgens Van ’t Erve wordt daar te weinig over nagedacht. ‘De standaardindeling van de overheid sluit niet aan bij de digitale werkelijkheid.’
We zijn het al bijna vergeten door corona, maar we begonnen 2020 met het Citrix-incident, waardoor we niet meer vanaf afstand konden werken. We sloten het jaar af met een ander incident, in Hof van Twente. De digitale systemen lagen plat, met serieuze gevolgen voor de dienstverlening van de gemeente. Dit soort incidenten zullen vaker plaatsvinden. Simpelweg omdat ons leven zich veel meer in het digitale domein afspeelt én omdat 100% veiligheid nou eenmaal niet bestaat. Niet in de fysieke en ook niet in de digitale wereld.
Het fundament leggen voor digitale gegevensuitwisseling met derden. Dat is wat Hetty Lucassen, voorzitter van de Stuurgroep Regie op Gegevens, zich tot doel heeft gesteld. En dat gaat ze ‘samen’ doen. Samen met de
departementen en uitvoeringsorganisaties. In kleine stappen en ieder in zijn eigen tempo. Maar met een duidelijk doel: er beweging in krijgen. Als dat lukt volgt de rest vanzelf. “Er is voor iedereen namelijk zoveel voordeel te behalen.”
De waardering voor privacy teams lijkt dankzij de coronacrisis sterk gestegen. Niet alleen heeft de eigen organisatie hun hulp vaak ingeroepen afgelopen jaar, ook klanten blijken zeer sterk te hechten aan een transparant privacybeleid bij leveranciers.
Sinds werknemers vanwege de coronamaatregelen thuiswerken wordt er vaker door werkgevers gebruikgemaakt van monitoringsoftware om het personeel in de gaten te houden. Dat meldde Security.nl onlangs. Een enquête van GetApp onder ruim duizend Nederlandse werknemers en tweehonderd managers uit het mkb laat zien dat 65 procent van de managers claimt “meer vertrouwen in het personeel te hebben gekregen” door inzet van de software. Gek genoeg vindt meer dan de helft van de medewerkers het niet prettig dat ze wordt gevolgd. En ik durf de stelling wel aan dat die werkgevers stuk voor stuk de AVG overtreden (en het arbeidsrecht).
Toen ik onlangs met een ciso sprak, vroeg ik hem wat hem ‘s nachts wakker hield. ‘Een datalek’, zei hij. Hij ziet datalekken ontstaan bij organisaties van elke omvang en het lijkt een onmogelijke uitdaging om deze te voorkomen.
We hebben allemaal gehoord over de grote hacks die duizenden of miljoenen records blootleggen met gevoelige persoonlijk identificeerbare informatie (pii), handelsgeheimen, privécommunicatie of ander intellectueel eigendom.
Een effectieve beveiliging bestaat uit een set aan technische en organisatorische maatregelen die elkaar versterken. Vaak weten organisaties echter niet goed waar ze moeten beginnen. Hoe lost u deze puzzel op?
Ongeveer iets minder dan de helft van de Nederlandse werknemers schakelde dit jaar over naar thuiswerken als gevolg van Covid-19. Deze ‘werkverplaatsing’ creëerde de grootste verschuiving in werkgelegenheid – en was verantwoordelijk voor de disruptiefste periode die organisaties ooit meemaakten. Dit gold zeker ook voor it-teams, die bijna van de ene op de andere dag over moesten stappen van een gecentraliseerd model naar een gedistribueerde omgeving.
Zelfs als de nationale internetbeveiliger NCSC weet dat er een zwakke plek in een netwerk zit, zal hij die informatie niet zomaar aan alle betrokkenen doorgeven. De organisatie is gebonden aan afspraken die dat onmogelijk maken. Dat moet anders, vinden de critici.
Vandaag teken ik de City Deal ‘Een slimme stad, zo doe je dat’. En met mij tekenen bestuurders van de ministeries van BZK (Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties), IenW (Infrastructuur en Waterstaat) en JenV (Justitie en Veiligheid), een waterschap, twee provincies, zestien gemeenten, vijftien bedrijven, vier overheidsorganisaties, zes brancheorganisaties en vier maatschappelijke organisaties.
Van een verbod op cryptografie tot het openbaar maken van cryptografische sleutels. Dat is ruim vijfentwintig jaar overheidsbeleid in een notendop. Al in 1994 waren er in Nederland wetsinitiatieven om versleuteling te verbieden, en de pogingen van nationale en supranationale overheden om zich toegang te verschaffen tot de inhoud van online-communicatie zijn niet meer op één hand te tellen. Ze komen allemaal neer op hetzelfde: het paard achter de wagen spannen.
In mei 2019 bereikte de Rijksoverheid met Microsoft een akkoord over ingrijpend verbeterde privacyvoorwaarden. Sindsdien werkt Microsoft aan de implementatie daarvan. “Het kan dus wel”, wil Paul van den Berg, plv. Strategisch Leveranciersmanager Microsoft, ministerie van Veiligheid en Justitie, maar zeggen. “Als je het wederzijdse belang maar bij de juiste mensen over het voetlicht brengt.”