De uitval van telecommunicatie is een risico dat men in het achterhoofd moet houden bij het beveiligen van de organisatie. Op het symposium ‘Opstap naar weerbaarheid in een digitale samenleving’ was telecommunicatie het centrale thema. In deze terugblik van het symposium lees je meer over dit onderwerp.

Wat doen we als de telecommunicatie uitvalt? Dat was de centrale vraag op het symposium ‘Opstap naar weerbaarheid in een digitale samenleving’. De bijeenkomst, geopend door staatssecretaris Mona Keijzer, werd georganiseerd vanuit het programma Telekwetsbaarheid van Agentschap Telecom.

Dat die vraag breed leeft, bleek wel uit de opkomst: organisaties uit vele sectoren waren de 22ste november naar het Soesterbergse Officierscasino gekomen. Banken, telecomproviders, zorgaanbieders, consultants, en uiteraard ook vertegenwoordigers van gemeenten. Voor veel organisaties is het antwoord op de vraag ‘wat kunt u doen bij uitval van telecommunicatie’ namelijk: weinig tot niets. Processen en systemen zijn zo verweven met telecommunicatie, dat het werk simpelweg stilvalt. Ook voor veel gemeenten zal dit het geval zijn. Veel software draait bij de leverancier (in de cloud) en is zonder telecommunicatie niet benaderbaar. Ook het eigen datacentrum (het hart van het ICT-netwerk) is vaak via telecommunicatienetwerken verbonden met de daadwerkelijke werkplekken. En die doen het in zo’n geval ook niet meer. Terugvallen op de eigen apparaten werkt niet, want tablets en telefoons zijn zonder telecommunicatie zo goed als nutteloos, laat staan smart.

En wat te denken van gemeentelijke systemen in de buitenlucht? Bruggen worden nog zelden ter plekke bediend. Rioolgemalen worden centraal gemonitord en verkeersmanagement is dynamisch geworden door verkeerslichten en meetinstrumenten aan elkaar te koppelen. Allemaal apparaten en systemen die zijn verbonden via telecommunicatie. Dus als dat uitvalt, ligt er veel plat. Heel veel.

Deze versturen we 3-4x per jaar.